Leven, liefde & gezin

We survived the week(end)! – photo diary #48

We survived the week(end)! - photo diary - mrscurlyblog.wordpress.com

De eerste week van augustus zit er ook alweer op.
Ligt het aan mij of vliegt die zomervakantie echt zo snel voorbij? Stop de tijd!

Maandag begon op ‘schooluur’. De jongens vertrokken op voetbalkamp (geheel tegen mijn zin, maar wie ben ik…) en Husband, Stiefdochterlief en ikzelf trokken er op uit om de Hasseltse winkels op hun kop te gaan zetten.

Terwijl Stiefzoonlief en Zoonlief het beste van zichzelf gaven op het voetbalveld genoten wij drietjes van koffiegeslurp op een Hasselts terrasje en het bijna volledig leeg kopen van de Primark.
Maandagen zijn zo slecht nog nie.

’s Avonds waren we allemaal compleet uitgeput (shoppen is ook lastig) en terwijl Husband het klaarmaken van een zalmlasagne op zich nam, bracht ik Zoonlief nog naar zijn eerste voetbaltraining van het seizoen.
Niet veel later crashten we allemaal dubbel en dik in onzen zetel.
En de week begon nog maar pas. Oh boy…

20170731_172639
Zoonlief was er klaar voor met zijn uberhippe voetbalschoenen.

Dinsdag was voor lopen. Ik deed mijn eerste loopje van mijn marathontraining. Die dag op het programma: een intervalleke. Was ik er zo nerveus voor, bleek dat helemaal niet nodig te zijn geweest. De intensieve sessies van 5 minuten per kilometer haalde ik met overschot, want ik liep ze in minder dan 5 minuten. Go me!

1501575384490

Nadat ik thuis kwam smeet ik mij nog eens op de never ending story, aka strijk, en het kapselwerk van Chanel.

’s Avonds propten we nog een (veggie) shnitzel met aardappelen en romanesco (creatief *eyeroll*) binnen na Stiefzoonliefs voetbaltraining en mochten we alweer een einde breien aan de dag.

Woensdag was voor ontspanning.
Husband bracht Stiefzoonlief en Zoonlief naar het voetbalkampje, Stiefdochterlief vertrok voor een logeerpartijtje naar een vriendinnetje en ik maakte me klaar voor een shoppingtripke richting Runnerslab.

Na heel mijnen uitleg te hebben gedaan en 25duusd keer over en weer te lopen op hun ‘race track’ (of hoe dat ding ook heet) kwamen ze tot de conclusie dat ik scheve poten heb (no sh*t, Sherlock) en dat ik Brooks nodig heb.
Nog een uurtje, wat testen op Husband en een euro’tje of 300 later wandelden we buiten met elk een nieuw paar loopschoenen en bluetooth oortjes van TomTom voor yours truly.
Als wij shoppen, dan doen we da meteen maar goed ook *huilt nog wat verder bij het zien haar bankrekening*

20170802_142920

Na het oppikken van de boys van het voetbalkampje reden we rechtstreeks door naar Decathlon, waar er nog wat verder werd geshopt.
De jongetjes werden voorzien van nieuwe voetbalspullen en ik van een camelbak.
Jeej! Eindelijk geen krampen meer in mijn handen na meer dan 20 km te moeten hardlopen met een drinkfles in mijn handen!

Na thuiskomst waren zowel Husband als ikzelf te moe om nog iets deftigs op tafel te toveren dat we dan maar besloten het bij boterhammen en soep uit de vriezer te houden.
Geenenen die heeft gezaagd, dus all was good.

Donderdag was terug voor lopen. Op het programma: een recuploopje van 10 km aan slakkentempo. Wat een hel is voor deze gek. Waar ik altijd loopjes van 10 à 15 km aan 5:30 à 5:40 liep, moet ik die nu aan 6:30 lopen. Iets met mijn lijf eerst vet te leren verbranden.
Yeah right. Zeg dat maar tegen mijn lijf. Die hartslag ging alleen maar de hoogte in en ik kwam bloednerveus en gefrustreerd terug thuis.

1501750928793
Gelukkig hield dit nieuw speelgoed mij toch even bezig.

Ergens in de namiddag begon ik aan het uitruimen van mijn kleerkast. Hels karweitje zo’n twee keer per jaar.

Pas dan besef je hoeveel sh*t je eigenlijk wel niet hebt dat je nooit draagt.
Stiefdochterlief was alleszins happy.

’s Avonds mocht ik nog een uur gaan muurstaren in de wachtkamer van de huisarts (no worries. Niks erg. Alleen maar dat rotte uitstrijkje. Eikes.), werd er nog meer gevoetbald en smulden we nog van een Quinoaslaatje vooraleer compleet paraplu onder de wol te kruipen.

Vrijdag begon met een lange duurloop voor bibi.
Die ik ook aan een traag tempo moest lopen. Jezus, zeg.
Na het loopje van de dag ervoor zag ik de 20 km van vrijdag al niet meer zitten, maar mijn ‘ik loop vooral voor mijne zen state of mind’-attitude heeft me geholpen.
Na een kilometertje of 2 vond ik het juiste tempo en rende ik niet als een gek 20 km, maar als een normaal mens.
Ik kon dus goed aan de dag beginnen.

1501840337950

Wat er nog overschoot van de dag was voor wasjes draaien en verder doen aan de kleerkast uitruimen.
Allemaal heel spannend.

Het meest spannende van de dag was waarschijnlijk, buiten mijn loopje dan, een nieuw gerechtje dat ik ’s avonds uitprobeerde: pasta met scampi’s en courgette #omnomnom

Zaterdag waren de eerste voetbalwedstrijden voor Zoonlief en Stiefzoonlief. Lucky me, Husband nam het over en weer hossen op zich zodat ik me eens kon uitslapen. Gotta love the dude.

’s Middags trokken we richting ‘den Limburg’ met bestie E. voor het blotevoetenpad.
Wat de koters dan weer geweldig vonden, die mochten door modder ploeteren op blote voeten.
Hoe smeriger die mogen rondlopen, hoe liever.

20170805_163547

Frietjesavond werd voor een keertje van vrijdag naar zaterdag verplaatst en ’s avonds sloten we een leuke en ontspannen dag af met het binnen duwen van zoveel mogelijk frieten.
We zijn Belgen voor iets, hè.

Zondagochtend liep het wekkertje vroeg af. Terug tijd voor een loopje. Een intensieve duurloop op het programma.
Iets in de trant van 5 km traag lopen met een lage hartslag en dan 9 km alles geven.
Mijn lijf ziet dat dan weer anders. Die hartslag nam pas een duik naar beneden tijdens de laatste en hevige 9 km.
Gotta love that weird ass body of me.

1502007814398

Na mijn loopje trok Husband er nog op uit voor zijn 20 km terwijl ik me klaarmaakte voor een wandeling in de Ardennen die middag.
We trokken onze sportieve schoenen aan, hesen rugzakken op onze rug en wandelden 10 kilometertjes doorheen de Ardense bossen.
Drie uur genieten van puur natuur.
En toch best wel trots op die drie koters en Chanel dat ze het de hele tijd hebben uitgehouden zonder zeuren.

DSC_0374
Hond met hoogheidswaanzin. ‘You will carry me, human.’

’s Avonds sloten we een drukke week af met croque monsieurs en keken terug op een zalig ontspannen en sportieve dag met ons zesjes ♥

Blogs van de voorbije week:

kusJe kan me ook volgen op FacebookInstagram en Bloglovin’!

 

 

Advertenties

Een gedachte over “We survived the week(end)! – photo diary #48

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s