Overig

Mumlife raw tag

Mumlife raw tag - mrscurlyblog.wordpress.com

Vaste gewoonte aan het worden, die tags, zo om de twee weken.
Keep them coming, ladies! Ik vind da alvast wreed leutig, zo ne tag.

Vooral deze, want er komt kak in voor. En we weten allemaal dat koters de beste zijn in de productie daarvan. Hoe die nakomelingen van ons hier niet rot zijn vanbinnen, het blijft me een raadsel.

Ik vond deze tag bij Mamaliefde. Neem je hem over, let me know! Altijd fijn om te weten hoe vaak jij schreeuwt tegen die engeltjes van je en wat bij jullie meest walgelijke kaka-moment was.

Beschrijf jouw dag als moeder vandaag in één woord en leg kort uit.

Zen.
Hoogst wonderbaarlijk als je die 3 kleine monsters zou kennen.

Ik startte de dag ontspannen, want Husband was een dagje thuis en kon Zoonlief naar school brengen. Eens iets anders dan het gebruikelijke ochtendlijke geflip op mijn eentje. We ontbeten samen en nadat ik hen zag wegfietsen trok ik mijn loopschoenen aan.
Rond het middaguur was ik weer terug (25 km, people) en lunchten Husband en ik samen. Leuker gezelschap dan mijn computerscherm.
Alez ja, soms toch.

De rest van de middag spendeerde ik aan extra goed stretchen, bloggen en opruimen en dan vertrok Husband alweer om Zoonlief op te pikken van school.
We deden samen nog yoga (waarbij ik jaloers naar Zoonlief keek omdat het kind dus walgelijk soepel is) en praatten nog wat bij over de dag.

Tegen 17u30 stormden ook Stiefzoon- en Stiefdochterlief door onze achterdeur en waren we terug voltallig. We propten ons vol met frietjes en nog wat van zulke vettige, hoogst ongezonde toestanden en lummelden nog wat samen rond in huis.

Een vrijdag zoals de meeste vrijdagen.
En zoals ik ze het liefste heb.

Wat is het meest uitdagende gedeelte om te ‘connecten’ met andere moeders?

Andere ‘opvoedideeën’ hebben.
Blijkbaar is het de dag van vandaag nog steeds moeilijk om gewoon te kunnen toegeven dat je er andere ideeën op nahoudt dan andere mama’s, maar dat dat dan ook niet erg is. Getuige de duusd ‘mommy wars’.
Alhoewel het niet alleen moeders zijn, weet ik uit ervaring.

Bij mij is het heel eenvoudig: I don’t give a rat’s ass. Jouw koters, jouw regels, wetten, gewoontes, whatever. Ik laat jou met rust, laat jij dus ook mij met rust.
Niemand moet zich moeien met hoe een ander zijn kinderen wil opvoeden. Zolang die bengels maar met een overload liefde (en eten 🙂 ) omringd worden is het al goed.

Deel één vreselijk poepmoment. Die hebben we allemaal.

Kakmoment dus. Kak, mensen, niet poep.

Ooit al eens kak uit je kinds nek geveegd? Nee? Well, I did.
Een paar maanden oude baby, een rompertje, op zijn rug in zijn bedje en platte kak.
You do the math.

Hoe ga je om met publieke driftbuien van je kind(eren)?

Niet. Ik liet (thank God dat die periode achter de rug is, zeg!) ze gewoon uitrazen.
Wat je ook mag proberen, het haalt toch niks uit. En geloof mij, ik heb het allemaal geprobeerd. Uiteindelijk bleek het het beste om het gewoon te negeren en van zodra hij iet of wat gekalmeerd was, hem op te pakken en door te gaan.
De rest van de maatschappij vond het meestal echt niet kunnen dat er een kind überhaupt zijn gevoelens durfde te uiten (de schande!) en gaf ons vaak scheve blikken, maar daar trok ik me op den duur niks meer van aan.
Jeej me!

Eerlijk: hoeveel schermtijd heeft jouw kind?

Dat hangt van heel veel af. Zo is het al eens wat meer als het slecht weer is. Niet meer dan normaal denk ik.

Maar normaal gezien is dit tussen een half uur en een uur per dag. En dat is meestal terwijl ik aan het koken of aan het douchen ben (die uitzonderlijke keren dat ik eens voor 22u onder de douche sta).
Koken enzo met je kinderen is fun fun fun, I get it. Maar niet met de mijne. Gegarandeerd 5 vingers af en minstens 2 ingeslagen hersenpannen omdat de één de ander het niet gunt om pakweg nen ajuin te snijden.

Wat is jullie makkelijk go-to-avondmaaltje wat jullie (te vaak) eten?

Frietjes.
Heel snel klaar en wreed gemakkelijk voor mij, want Husband is in charge van de frietketel (ik val nog liever in dat bescheten rompertje van Zoonlief van enkele jaren geleden dan dat ik aan een frietketel kom).
Nog een frikandel, viandel en wat kaas- en garnaalkroketten erbij en iedereen is happy.

Maar wij eten dat niet vaak. Enkel op vrijdag. De rest van de week komt die frietketel de keuken niet in.

Heb je vandaag geschreeuwd, gehuild of het moeilijk gehad?

Niet geschreeuwd of gehuild, maar het wel moeilijk gehad. Er zijn wat dingetjes met Stiefzoonlief op school aan de hand waar ik heel teleurgesteld in ben en dat werd uitvoerig besproken tijdens het avondeten.

Wat was het beste moment vandaag als moeder?

Samen met Zoonlief op onze yoga matten goed stretchen terwijl National Geographic opstond. Het kind is sinds enkele weken volledig flabbergasted bij het zien van al die programma’s en zit dan ook honderduit te vertellen en verwonderd te brullen als dat opstaat.
Meestal terwijl ik op nog geen 10 cm naast hem zit. Volgens mij heb ik blijvende gehoorschade.

Ik vind dat mega plezant, zulke momenten waarop je merkt dat je gezamenlijke interesses hebt met je kind en dat ze bepaalde dingen echt van je geërfd of geleerd hebben.
Ik doe blijkbaar nog iets goed.

Wat is je geheime guilty pleasure om jezelf te belonen als moeder?

Nadat de kinderen naar school gebracht zijn en Husband naar zijn werk vertrokken is, ga ik altijd even buiten zitten met een kop koffie. Gewoon niks aan het doen.
Daarna start ik mijn laptop op en installeer ik mij nog voor een half uurtje met een frangipanne. Wat mails en blogs lezen, social media bekijken, …

Maar dat is geen geheim. Iedereen weet dat ik zou moorden zonder die start van de dag.
Ik kom er zelfs vroeger voor uit mijn bed in de weekends zodat ik dit kan doen voor The Savages uit hun nesten rollen.
Badass.

Hoe vaak ervaar je schuldgevoelens als moeder?

24/7.
No sh*t.
Sinds ik mama ben stel ik zo goed als alles wat ik doe in vraag. ‘Doe ik dit wel goed?’, ‘Kan dit misschien niet anders/beter/minder/meer/…?’ en ga zo maar door.
Niemand heeft ooit beweerd dat ik normaal ben, hè.

Ik blijf het zeggen: het ouderschap is tegelijk het mooiste en het moeilijkste dat ik ooit heb gedaan.

Deel één ding over het moederschap waar meer over gepraat/gedeeld moet (kunnen) worden.

Alles.
Heel simpel.

Dat mooie roze spiegeltje dat we iedereen proberen voor te houden bestaat niet. Het moederschap is geweldig fantastisch en soms is het de grootste hel. Wees daar eerlijk over naar andere moeders. Geef het toe als je het gewoon even allemaal niet meer kan. Kruip niet weg in een hoekje omdat jouw kind niet alles kan wat een ander kind wel kan. Andersom kan jouw kind vast evenveel zaken die dat andere kind dan weer niet kan. Heeft ie een tantrum? Krijs gewoon lekker mee. Geef de mensen rondom jou tenminste een goede reden om te staren. Laat de boel soms eens de boel en wees niet bang dat de rest van de maatschappij jouw rommelhuis of messed up zelf zou zien.
It’s called real life.
Embrace it and defenitely love it. All of it.

kusJe kan me ook volgen op FacebookInstagram en Bloglovin’!

 

Advertenties

2 gedachten over “Mumlife raw tag

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s