Leven, liefde & gezin

We survived the week(end)! – photo diary – #22

we-survived-the-weekend-photo-diary-mrscurlyblog-wordpress-com

Dachten we dat we aan de microben gingen ontsnappen, bewees de voorbije week het tegendeel.
Dacht ik in het begin van de week dat dit de rottigste week ever ging worden, bewees het einde van de week dat het altijd weer beter wordt…

No clue what I’m talking about?
Lees dan vooral even verder… 😉

Maandag was maandag in het kwadraat.
Klote dus.
Daarvoor dienen maandagen toch, niet?

Nadat onze kroost naar school was vertrokken maakte ik me klaar voor een loopje.
Na een nacht met amper slaap (en dit voor iemand die altijd kan slapen – I love sleep tag), rende ik toch maar weer bijna 10 km bij elkaar.
Schouderklopje voor mezelf.

tmpshareimage

Na het loopje maakte ik me klaar voor de weekly struggle called ‘de strijk’.
Ik pimpte onze hond, Chanel, nog met wat strikjes in haar haar en ergens tussen dat alles kreeg ik een complete mental breakdown.
Yep, ik.
De eeuwige optimist, de vechter, ‘dedie die altijd leute maakt en altijd een ander probeert op te peppen’, maar ook degene die altijd alle ballen in de lucht probeert te houden voor haarzelf, d’r vent en hun offspring.
Laat ons zeggen dat de voorbije maanden gevuld met gehol, gedoe, drukte, weinig slaap, mezelf zoveel mogelijk wegcijferen en misschien een ietsiepietsie teveel eisen aan mezelf stellen hun tol eisten.
Waarom lul ik daar eigenlijk over op mijne blog?
Ahja… kwestie van de andere mama’s (en papa’s?) te laten weten dat we allemaal wel eens een mental breakdown hebben en dat dat niet abnormaal is den dag van vandaag.
Hell, ik ben een huisvrouw en zelfs ik krijg het blijkbaar.
En dat het best oké om te zeggen dat je het even allemaal niet meer weet.
No shame in that.
We’re all in this together, right?

Soit, genoeg daarover 😉
Kreeg ik mijn mentale breakdown die dag, stiefzoonlief kreeg een fysieke breakdown. De eerste tekenen van een goei ziekteke staken de kop op.
Ergens na het binnenproppen van een ovenschotel met kip, aardappelen en wortels en het gaan slapen kotste hij de boel onder.
Aangezien Husband die nacht ergens boven België hing zat ik rond middernacht op handen en knieën met een emmer sop en een dweil de resten van mijn met liefde gemaakte ovenschotel op te kuisen.
Rock n’ f*cking roll.

Dinsdag begon met een ubervroeg loopje. Ergens rond half 7 trok ik de achterdeur achter me dicht met in mijn kielzog Chanel.
Ik moet mijn tempo zo laag mogelijk houden tijdens mijn herstelloopjes en zij moet haar dikke kont kwijt.
Win/win dus.

img_20170131_080824_793

Tegen dat de rest van mijn huisgenoten uit hun bed rolden, rolde ik het huis weer in.
Stiefzoonlief was nog zieker, dus lieten we hem maar thuisblijven van school. Het kind kon geen twee happen binnen houden.

Ik werkte nog wat zaken uit voor de blog, stiefzoonlief lag wat lamlendig in de zetel en Husband brak ondertussen de ingebouwde frigo uit.
Woensdag werd namelijk onze nieuwe koelkast geleverd.
Jeej! Eindelijk een koelkast waar ik meer dan twee dagen voorraad in kan stockeren en dat onze groentjes niet rot terug geeft!

dsc_0287
Eens die omkasting weg valt het pas echt op hoe klein ons oude koelkastje wel niet was…

’s Avonds maakte ik nog macaroni voor ons vijfjes.
En onze buren.
En hun familie.

dsc_0289-al-bewerkt
Macaroni voor een week of twee *eyeroll*

Woensdag had ik terug naailes. Deze keer moest ik niet door weer en wind met mijn fiets om dan uitgeregend in de les toe te komen. Husband had vrijaf en ik kon dus vrijuit gebruik maken van de auto.
Wat een luxe.

Tegen dat ik terug thuis kwam ’s middags was de nieuwe koelkast geleverd en geïnstalleerd.
Is het heel raar om zo happy te worden van een nieuwe koelkast?

dsc_0283
Big ass fridge!!!!

Voor de rest van de dag hielden we ons vrij rustig bezig in huis. Stiefzoonlief was nog steeds zieker dan ziek en de rest van ‘de ménage’ was een beetje lamlendig.
Ik begon een beetje schrik te krijgen dat we tegen het eind van de week allemaal geveld gingen zijn…

20170201_160719

’s Avonds was er nog voetbaltraining voor zoonlief, een doktersbezoek voor stiefzoonlief (met het nieuws dat het een cheap ass virale infectie was – lees: zwaar verkouden – die hem zo ziek maakte. Het schaap moest het dus maar gewoon uitzitten 😦 ) en wederom macaroni.
Voor de tweede keer die dag.
Chance dat mijn macaroni zo lekker is.

Donderdag voelde stiefzoonlief hem plotseling een pak beter. Het vele rusten en verwend worden had blijkbaar vruchten afgeworpen.
Bewijze ook de wijdopen blinkende ogen om 9 uur ’s ochtends toen hij me met de biggest smile ever kwam vragen of hij op de WiiU mocht.
Ik heb hem, verantwoorde stiefmoeder dat ik ben, wijselijk laten wachten tot na het ontbijt natuurlijk.

Ik liep ook nog wat kilometertjes bij elkaar.
19 om precies te zijn.
I have absolutely no idea what happened.

16472880_10154973619033609_2248258075511240630_n

In de namiddag werkte ik nog wat aan mijn naaiprojectjes en aan de blog en voor ik het wist kwamen de oudste en jongste koter alweer thuis en mocht ik aan het avondeten beginnen.
Op het menu die avond: een rijstschotel met tonijn en bonen. *Omnomnom*

Vrijdag trok stiefzoonlief terug schoolwaarts. Ik zou hem toch niet kunnen tegenhouden hebben. Hij voelde zich goed en het kind gaat nu eenmaal graag naar school.
Goed zo. We hebben niks liever dan gezonde, happy kindjes.

Deze keer had stiefdochterlief een vrije dag.
Zoonlief heeft wel pech gehad deze week, zeg. Die moest een volle week naar school.
Ocharme.

Ik liep nog een herstelloopje met Big-Butt-Chanel…

16473403_10154976893593609_9194571254427153138_n

… en poetste nog het hele huis.

Husband verraste me ook nog door vroeg naar huis te komen en een cadeautje voor me mee te hebben.

20170203_144100

Je zou haast gaan denken dat ik een probleem heb.
Of hij kocht het eigenlijk stiekem voor zichzelf.
De snoodaard.

Nadat onze bengels werden afgezet bij/opgepikt door onze exen propten we nog een halve frituur door onze strot en vielen we net niet in slaap in de zetel.
Met ne pot ijs op schoot.

20170203_220323

Zaterdag werd gevuld met quality time en gewoon ontspannen, ons voor niks haasten en gewoon genieten.
Hadden we zo beslist na mijn ‘ik trek nog net mijn haar niet uit’-moment op maandag.

Er werd iets meer dan anders op de snooze-knop geramd en we lummelden wat langer in pyjama dan op een andere zaterdag.

’s Middags trokken we de stad in en slurpten we koffie, shopten we stofjes voor mijn naaiprojectjes (Husband is de beste assistent als het op stofjes kiezen aankomt. De vent heeft nog goede ideeën. Soms.) en genoten we van het feit dat we eens nergens moesten zijn.
Maar vooral van wat extra tijd voor elkaar.

We stapten ook nog binnen bij een juwelenontwerpster die van een oude ring van mijn grootvader een nieuwe gaat maken voor mij.
De ring heeft een grote sentimentele waarde voor mij en ik vond het dan ook jammer dat hij al jaren gewoon in de kast lag te liggen omdat hij niet echt bij me past qua stijl en al zeker niet qua formaat.
Op deze manier zal ik hem tenminste kunnen dragen.
Ik wacht vol ongeduld op een berichtje van de ontwerpster dat hij af is 🙂

’s Avonds schoven we gewoon de voetjes onder tafel.
Het summum van ontspanning: geen reet moeten doen in het huishouden voor een dagje, ook niet koken.
We deden een wedstrijdje ‘wie krijgt de burger wel in zijne mond?’ bij Huis der burgers en rolden daarna met volle buiken weer huiswaarts voor het verder zetten van een ontspannen avond.

20170204_183934
Afgaand op de blik in zijn ogen zag ik er ofwel wreed goed uit ofwel wreed beangstigend.
20170204_215627
Er werden ook nog nieuwe nagellakjes gekocht en aangezien de mijne al netjes gelakt waren, diende Husband als proefkonijn om de kleurtjes goed te keuren. Yep, de Dissolvant is nog steeds verstopt.

Zondagochtend was het yoga-time.
Hoofd leeg en lijf tiendubbel in de knoop op de mat.
Love it.

Na de yoga ondernam ik nog een poging om de berg was weg te werken (I didn’t fail *vuistje*) en werkte ik nog wat administratie weg.
En dan was het alweer tijd voor onze tour de Belgique. We trokken weer naar het ‘verre’ Oost-Vlaanderen.
We wipten nog even binnen bij mama-lief en smikkelden samen van wat pizza’s (wat een vetzakskes zijn wij toch) vooraleer we zoonlief gingen oppikken na een weekendje bij zijn vader.

Ik keerde weer huiswaarts met een ontspannen hoofd en een hart vol liefde.
Hoe klote de week ook was begonnen, des te beter is ze geëindigd… ♥

kus
Je kan me ook volgen op FacebookInstagram en Bloglovin’!

 

Advertisements

7 gedachten over “We survived the week(end)! – photo diary – #22

  1. Oh wat fijn dat je de week zo mooi hebt afgesloten. Lelijk zo een begin zeg, maar tof dat je er zo eerlijk over bent. Laten we een breakdown club beginnen 😉

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s