Leven, liefde & gezin

Geen goede voornemens hier. Of toch?

b1dcfde41bdff85aef41d2b6f2346656

Ergens net na Nieuwjaar, terwijl Husband en ik aan het scrollen waren doorheen Pinterest, gezellig samen elk op onze eigen smartphone, vroeg hij me zonder van het ding op te kijken ‘En… goede voornemens?’
Ik reageerde, zonder op te kijken van mijn stukske moderne technologie, met ‘Nope’.
Gesprek ten einde.
That’s how we roll.
Hij weet, net als ik, dat we over zulke toestanden geen serieuze gesprekken moeten verwachten van elkaar, want geeneen van ons twee kan zich langer dan 24 uur aan een goed voornemen houden.
Eén goed voornemen dan.
Hebben we er meer dan één, dan mindert het aantal uren dat we het volhouden aanzienlijk.
Dit zou dus één van mijn kortste artikels kunnen worden.
Dan zouden jullie chance hebben.
Of één van mijn langste. Wie weet da.
Maar zoveel pech kunnen jullie natuurlijk niet hebben.

Je ziet ze overal opduiken de laatste dagen, lijstjes met allemaal goede voornemens voor het nieuwe jaar. Je hoort er iedereen waar je ook maar komt, over leuteren.
Ik vraag me af hoeveel er alweer in hun oude gewoontes hervallen zijn.
De meeste die ik ken al op het moment dat de zatte roes van Oudejaarsavond uitgewerkt is. Wat waarschijnlijk zo ongeveer nu is.

Het deed me terug nadenken over hoe ik daarmee omga. En of ik nu ècht geen goede voornemens heb.
Terwijl ik van mijn oversized beker koffie nipte en naar onze natte tuin staarde dacht ik in mezelf ‘Nope. Nog steeds niet. Why? ‘Cause I’m f*cking perfect. That’s why.’ terwijl ik eens goed gniffelde met mezelf.
De buren hadden waarschijnlijk terug een ‘die zotte staat weer in haren hof, ze’-moment.
Can’t say that I blame them.

db861bdb57e1e81e311ad815fccabe02

Maar neen, ik ben niet perfect, verre van. Weet ik heus wel.
Just kidding.
Of toch niet?

Maar als ik er eens goed over nadenk gaan de meeste van die voornemens over zaken die je aan jezelf of aan je leven wilt veranderen. En de vraag is maar zozeer of er iets is dat ik nodig vind om te veranderen aan mezelf of aan mijn leven?
Er is altijd ruimte voor verbetering aan mezelf. Ik leer iedere dag bij en ik loop nog iedere dag tegen mezelf aan.
Er zijn altijd zaken die ik beter kan doen. Of die ik mezelf niet meer wil laten aandoen. Dat ook.
Maar is dat niet meer een goed voornemen voor de rest van mijn leven? In plaats van zomaar eens in het begin van een jaar?
En wat zouden we ervan zeggen als we dat, in plaats van als goed voornemen, als doel zouden stellen?
Werkt een beetje beter, niet? After all, aan onszelf werken zou eigenlijk één van onze hoogste doelen moeten zijn.
Introspectie heeft me zoveel al geleerd.
Dat heb je met huisvrouwen. Die hebben daar tijd voor in hun stille momenten als man en koters weg zijn van huis.

Wat met mijn leven in het algemeen?
Sportiever zijn?
Grapjas. Ik ga gemiddeld tussen de 30 en 40 km per week gaan lopen, neem voor zo goed als alles de fiets of de poten en ik probeer me zo vaak als mogelijk tiendubbel te vouwen op mijn yoga mat.
Twee jaar geleden moest je me vastknevelen op die fiets om me erop te zien zitten.
Als je me al vastgebonden kreeg.
En mijn loopschoenen huisvestten toen een spinnenfamilie of drie.

Gezond (en vooral gevarieerd) eten doen we sowieso. Het vlees is hier zelfs tot een minimum beperkt. En er wordt dagelijks fruit en groente door je strot geduwd als je hier komt inwonen.
Of je het nu wilt of niet.

Een druk leven proberen we zoveel mogelijk te mijden. Hoe moeilijk het soms lijkt te zijn…
Wij houden van rust op tijd en stond.
En dan vooral tijd voor elkaar en onszelf.

Ik ben het voorbije jaar begonnen met deze blog en met naailessen.
*Checking of two boxes*

Reizen, uitstappen, bucket list-toestanden, … in de mate van het mogelijke doen we het sowieso.
Gelijk waar.
Gelijk wanneer.

Ik ben eigenlijk gewoon best tevreden met hoe ons leventje gaat.
Het heeft zijn ups and downs. Zoals alles in het leven. En zoals ieders leven.
Maar overall? I’m pretty content. En dan druk ik mij voorzichtig uit.
Die dromen die ik heb die blijf ik, net zoals vorig jaar, ook nu nog najagen. En waarschijnlijk ook volgend jaar en het jaar daarna en …
Die leerprocessen die ik moet doorgaan over mezelf zal ik waarschijnlijk nog tot aan mijn dood doorwandelen.
En dat is allemaal oké. Zo hoort het ook en dat maakt het leven net interessant.
Misschien is wel het enige goede voornemen dat ik heb: gewoon zo content en tevreden blijven met ons leven zoals het nu is. Count your blessings kinda stuff.
Dus dan toch nog een goed voornemen.
Damn…

2fe6236146c2e52150654803f0cd229b

kus
Je kan me ook volgen op FacebookInstagram en Bloglovin’!

 

Advertenties

9 gedachten over “Geen goede voornemens hier. Of toch?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s