Leven, liefde & gezin

We survived the week(end)! – photo diary

we-survived-the-weekend-photo-diary-mrscurlyblog-wordpress-com

Weer een weekje voorbij! De week waarin de koters zich amuseerden met hun cadeautjes die ze van de Sint kregen en we nog ab-so-luut niks hebben voorbereid voor de aankomende Kerstperiode.

Wat hebben we dan eigenlijk wel gedaan?

Maandag was een traag aan-dagje. De avond ervoor was het namelijk veel te laat geworden door het avondje ‘Belgium’s Got Talent live show’.
Ook voor de koters.
En dat voor ouders die er op staan dat ze altijd genoeg slaap krijgen.

Nadat stiefdochterlief en stiefzoonlief naar school waren vertrokken en ik zoonlief naar school had gebracht (wat ik waarschijnlijk ga mogen doen voor de komende 18 jaar), stopte ik even bij de krantenwinkel in het dorp voor postzegels en wat snuisterwerk.
Ik houd van ons ‘gazettewinkelke’ in het dorp. Ik zou er gerust uren kunnen spenderen. Alle mogelijke tijdschriften vind je er, maar ook andere leuke papierwaren en kleine geschenkjes.
Ik bracht een klein geschenkje voor mezelf mee: het vt wonen posterboek. Absolutely love it!

dsc_0083

Na thuiskomst en het wegwerken van kop koffie 20 werkte ik nog wat verder aan wat naaiprojectjes.
Ik was tot niet veel andere dingen in staat.

’s Avonds voederde ik iedereen de romige ovenschotel met vis en aardappel van Lekker & Simpel waarna we nog een marathon ‘lui hangen’ hielden.

Dinsdag was terug lopen-dag.
Een uur puur natuur en terug wat nodige mentale energie opdoen. Ik kon er weer een dagje tegen!

screenshot_2016-12-12-10-27-55

Na thuiskomst werd ik getrakteerd op dit:

dsc_0052

Yep, chocolaatjes! Het doosje was tegen ’s middags al half leeg. Dat loopje was dus voor niks geweest.
F*ck it. I deserved it.
Dank u, Orange en Dolfin!

Maar dat was niet de enige verrassing die ik in mijn brievenbus vond die dag! Ook onze kerstkaartjes werden geleverd. Iets waar we ieder jaar veel werk in steken en waar we dan ook iedere keer ferm naar uitkijken.
Naar het eindresultaat welteverstaan.
Niet naar het maken van. Want dat is een hel met 3 koters als de onze.

dsc_0062

De rest van de dag vulde ik met het wegwerken van de eeuwige strijd: de strijk. En het wassen van Chanel.
Het beest is weer fluffy.
Zoals het beest hoort te zijn.

’s Avonds flanste ik nog een pasta met feta in elkaar en genoten we van een rustig avondje thuis. Husband’s Italiaanse avondles ging namelijk niet door deze week. Jeej 😉

Woensdag begon vrij rustig. Husband had een dagje vrijaf en dus was de drukte tijdens de ochtendspits wat gedeeld.
Of gedeelde smart. Is maar hoe je ’t bekijkt natuurlijk.

’s Ochtends had ik naailes en werkte ik de laptophoes voor Husband af.

dsc_0059

In de namiddag bleef ik rustig thuis terwijl Husband de ronde voor de hobby’s op zich nam. Mijn migraine speelde me namelijk nogal parten. Iets met weinig slaap en een knettergekke familie.
Mijn hoofd en ik zijn hem nog dankbaar.

Ik schreef de enveloppen voor de kerstkaartjes en blogde nog wat.

dsc_0061

En tegen dat ik mij iets beter begon te voelen waren de grote gewelden terug thuis.
Zoonlief ging naar de voetbaltraining en ik genoot van een welverdiende warme douche en maakte het avondeten al klaar: Worstenbroodjes met spinazie en kaas.

Donderdag was terug lopen-dag.
Man, wat ging dat slecht. Steken in mijn maag, benen die niet van de grond leken te komen, mijn ademhaling die ik niet onder controle kreeg…
Na net geen 10 km gaf ik het op, ook al wou ik voor die 16 gaan.

screenshot_2016-12-12-10-27-47

Ik liet het niet teveel aan mijn hart komen en probeerde ’s middags mijn gedachten wat van het lopen af te zetten door me weer op mijn naaiwerk te gooien.
Wat ben ik toch een creatieve trezebees.

Na het afhalen van zoonlief van school viel het me trouwens ook in dat ik onze tuin nog niet vogel-vriendelijk had gemaakt.
Neen, niet dat gevogel. Viezerik.
Maar vogel-vriendelijk als in voer voor de vogeltjes in de tuin.
Niet van mijn gewoonte. Want er is niks waar ik zo hard van kan genieten als van de vogeltjes in onze tuin zien rondfladderen.
Ik hing dan maar een mezenbol aan alles waar ik maar een mezenbol kón aanhangen en voorzag de tuintafel ook van dit leuk ding:

20161208_122438

Na het binnen schrokken van kaasschnitzels, rijst en een sla’tje, blogde ik nog wat en voor de rest deed ik geen hol meer.
Perfect night it was.

Op vrijdag werd me tijdens mijn eerste koffie van de dag iets duidelijk. Ik voelde namelijk meteen nadat ik mijn kopje aan mijn mond had gezet dat ik het weer ging zitten hebben. Een koortsblaas.
En die heb ik niet zoals de meesten. Je weet wel, zo’n blaasJE dat na enkele dagen alweer verdwijnt. Neen, ik krijg een big ass lip die eruit ziet alsof ik net een rondje in de ring met Mohamed Ali achter de rug heb.
Tenzij ik mijn medicatie meteen inneem.

dsc_0067

Het werd me dus duidelijk waarom mijn laatste loopje van de week niet zo goed was gegaan: dat lijf van me geeft het even op.
Te weinig slaap (tenzij je nachtjes van 5 à 6 uur redelijk vindt), drukte en wat nog meer eisen hun tol.
Die koortsblaas is een duidelijk signaal van mijn lijf dat zegt ‘Time to step back and relax’.
Hmmm…. misschien moet ik dat inderdaad eens doen. En eens even ‘egoïstisch’ doen. Voor één keertje aan mezelf denken.
Good plan 😉

Nadat ik m’n nest gekken had buitengewerkt hield ik me vrij rustig bezig in huis. Het was namelijk poetsdag. De hele benedenverdieping werd onder handen genomen.
Het vreemde? Ik genoot ervan. Radio aan, alleen ik en een bezigheid waar ik niet teveel bij moest nadenken.
Ben ik goed in.

20161209_073641
En dit is nog de grootste gek… Dit is om 7 uur ’s ochtends, hè, peeps. Om 7 uur ’s ochtends!!!

Husband en ik sloten de dag relaxed voor de buis af.
Om om 1 uur wakker te schieten op de bank. *zucht*

Zaterdag begon niet al te vroeg. We sliepen een beetje uit en na een relaxed ontbijt trok ik me terug in de badkamer. Ik kwam op het lumineuze idee om mijn haar te stylen met de stijltang want het leek nergens naar.
Na het stylen met de stijltang leek het nog op minder dan ‘nergens naar’. Die ‘sleek ponytail’ waar ik op mikte was er,  maar wat ik natuurlijk vergeten was, was dat het nergens op lijkt als ik mijn haar stijl heb. Het staat me gewoon simpelweg niet.
De achterkant daarentegen was wel mooi. Dat werd dus achterstevoren lopen die dag.

20161210_122734
Dit was em dus, die sleek ponytail. Tegen ’s avonds zaten er alweer krullen in. Volledige waste of time dus 😀

Na het bekomen van mijn spiegelbeeld trokken Husband en ik de stad in. Missie: al een deel kerstcadeautjes vinden.
Geslaagd? Half.
Niet slecht vind ik zelf.

Tussendoor deden we ook nog waar we het best in zijn: koffieleuteren.

20161210_152042
Big ass koffie voor mezelf. Mèt caramel.

En kochten we natuurlijk ook nog sh*t voor onszelf.
Zoals nog een sjaal voor bij m’n verzameling. Ik heb een dingetje met sjaals. Als ik er één vind die niet prikt, koop ik hem meteen. Het is namelijk uitzonderlijk dat ik er zo één vind. Want er is niks dat ik zo ergerlijk vind als een prikkende sjaal.
Oh ja, en een haarband voor op de fiets of tijdens het wandelen. Mijn mutsen heb ik doorgegeven aan stiefdochterlief. Ik draag die toestanden toch nooit. Ik krijg er al dat haar gewoon niet in.

sjaal

En ook dit tafeltje werd aangeschaft! Mega handig dingetje. Meer dan eens wil ik ’s avonds languit in de zetel kunnen liggen met m’n laptop op de schoot, maar dat ding weegt door na een tijdje. Als ik hem al niet eerst bijna op de grond heb gekieperd met mijn ‘gewrikkel’.
Dan komt dit geval wel goed uit.
Van nu af aan vind je me dus nergens anders meer dan op de bank. *ahum*

tafeltje-1

Tegen sluitingsuur trokken we terug huiswaarts met onze buit en sloten we onze avond rustig af met het naar binnenwerken van risotto met champignons en pancetta en, inderdaad… languit op de bank liggen.
Rock n’ roll in het kwadraat.

Zondag namen we het er ook van. We bleven in onze nest liggen tot na 9 uur, waarna we rustig ontbeten.
Zennnnn en relaaaax.
Misschien ging ik nog wel eens voor een loopje? Neen dus, te lang in onze nest gelegen en die avond hadden we een yoga les en ik ging cakes bakken voor de drink achteraf, ik had nog een heleboel was weg te werken en administratie die moest afgehandeld worden.
En dan heb ik het nog niet gehad over die nest op mijn hoofd die ik nog moest afhandelen. Want no way dat ik met mijn haar in die toestand de deur uitging!

Dat werd dus snel snel douchen, bakken, m’n kont even aan de laptop installeren, was wegwerken en iets proberen maken van mezelf. Allemaal in Speedy Gonzales-tempo.
En dus ook geen tijd gehad om foto’s te nemen. :/
But we made it. Om 16u30 zaten we in onze auto met 2 vers gebakken cakes richting yoga class. En hopelijk enige verlichting en ontspanning.

Enkele uurtjes keerden we ontspannen (het was ons toch nog gelukt) huiswaarts waar een half uurtje later mamalief toekwam met zoonlief. Zij nam een keertje het afhalen van bengel 3 bij zijn vader op zich en bracht hem naar huis. Love that woman.

Na zoonlief in zijn bedje gestopt te hebben en DE ultieme rust terug gevonden te hebben, stuurde ik Husband nog om pita en sloten we de week af met een ongezonde brol-maaltijd samen met m’n moeder.
Eerst yoga en dan pita. It’s called balance.

kus
Je kan me ook volgen op FacebookInstagram en Bloglovin’!

Advertenties

9 gedachten over “We survived the week(end)! – photo diary

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s