Leven, liefde & gezin

We survived the week(end)! – photo diary

we-survived-the-weekend-photo-diary-mrscurlyblog-wordpress-com

Hooray! De vieze microbekes zijn bijna verdwenen! Ik voel me terug iets meer mens en iets minder wandelend zakdoekverslindend-monster.

Ik was de voorbije week dan ook iets actiever dan anders.
En kon ook weer genieten van een paar loopjes.
Wat haalden we, buiten kilometers vreten, nog uit vorige week?

Maandagochtend bracht ik zoonlief en stiefzoonlief met de bus naar school. Ook Chanel ging mee. Na iets meer dan een week niet gelopen te hebben en ziek te zijn had ik echt nood aan een beetje meer beweging, dus na het afscheid aan de schoolpoort zette ik mijn tocht huiswaarts te voet verder.
Niet alleen ik, maar ook Chanel genoot er duidelijk van.
De rest van de dag kwam ze de zetel niet meer uit, de luie trees.

20161024_092327

De rest van de dag werkte ik aan de blog en zette ik alvast wat artikels klaar.
Ook ging er een sh*tload administratie door mijn handen.
Bwèh.
Als afwisseling ging ik nog even verder op zoek naar de perfecte cocktailjurk voor het bal van Husband’s werk dat er zit aan te komen.
Ik deed ne keer zot en kocht niet 1, maar 2 jurkjes.

Photo credits: Zalando

Productieve dag dus.

’s Avonds maakte ik het mezelf gemakkelijk en aten we de leftovers van stiefdochterliefs verjaardagsfeestje op.
Inclusief nog een big ass piece of cake.

img-20161024-wa0003

Dinsdag waagde ik het om terug mijn loopschoenen aan te trekken.
Boy, did that feel good!
Ik wou mijn lijf nog niet teveel tot het uiterste pushen, dus hield ik het wijselijk maar bij 9.5 km.
Ik heb voor één keertje naar Husband geluisterd.
Nu loopt ie dus naast z’n schoenen.

screenshot_2016-10-30-20-18-54

De rest van de dag was gevuld met huishoudelijke taakjes zoals strijken en opruimen.
En de voetbaltenues van zoonliefs hele voetbalploeg wassen.
This is not what I signed up for.

In de namiddag kwam George mij weer gezelschap houden.
Het beest houdt me elke dag gezelschap als ik eens in de tuin ga.
Al meer dan een week.
Hij verdiende dus een eigen naam.

20161025_124141
En sindsdien heb ik George niet meer gezien… 😦 Volgens mij heeft hij plankenkoorts gekregen. 

Tijdens het opruimmomentje van de dag stootte ik nog eens domweg mijn elleboog aan de stekker van de stofzuiger (don’t ask) die me meteen tintelingen in mijn ringvinger en pink gaven (en die er nog tot op vandaag zijn btw).
Mijn gebrul van de pijn en het dansje doorheen de woonkamer maakten het helemaal af.
Zelfs lazy ass dog Chanel kwam even uit haar mand om te kijken wat er in godsnaam met me scheelde.
Hoe lomp kunde zijn.

We smulden nog van mijn alom bekende spaghetti met volledig van 0 vers gemaakte saus.
Ik moest een Italiaanse geweest zijn, ik ben er zeker van.

Op woensdag trok ik terug naar de naailes waar ik mocht beginnen aan ovenwanten.
Ovenwanten.
Heel spannend allemaal.
Maar ze zijn wel doorstikt à la Chanel handbags.
’t Zijn dus fancy ovenwanten.

Daarna was het voetbal voor stiefzoonlief en paardrijden voor stiefdochterlief en trokken zoonlief en ik eropuit voor een wandeling met Chanel.
Hij op de step, ik ernaast al wandelend.
Ondertussen een uur aan een stuk hersenloos leuteren tegen elkaar over vanalles en nog wat.
I love moments like these…

20161026_151210

Ik kocht nog deze 2 boeken:

dsc_0057

En aangezien ik dus echt niet kon wachten om eraan te beginnen, vloog ik er ’s avonds al meteen in.

dsc_0059
Ja, de vogels staan op hun zij. I know. Uitleg klop niet in het boekje. *draait eens met haar ogen*

Mijn eerste boodschappentas is dus een feit.
Een tafelzeil minder in de kast ook.

Aangezien ik altijd spaghetti maak voor een half leger, propten we er ons die avond wederom mee vol.
Alleszins niet tegen ons goesting.

Donderdag was het terug tijd voor een loopje.
Ik hield het terug bij ‘maar’ net geen 10 km.
’t Leven moet niet altijd lastig zijn, hè.

screenshot_2016-10-30-20-19-04

Na thuiskomst en na het stretchen en douchen werkte ik nog wat administratie weg en draaide de wasmachine overuren.
Er werd opgeruimd dat het een lieve lust was en na al dat huishoudelijk geweld mocht ik richting zoonliefs schooltje voor het eerste oudercontact van dit schooljaar.
Ik kreeg er zijn rapport onder mijn neus geduwd met allemaal achten, negens en tienen.
Zeker dat dat kind van mij is?
Blijkt dat dat kind van me, I quote, ‘heel slim, lief en leuk is, maar nogal veel kan babbelen.’
No sh*t, Sherlock.

’s Avonds was het ‘luie wijven-eten’ en zwierde ik wat veggie burgers in een pan, kookte wat rijst voor erbij en maakte nog een sla’tje.
Eten wat er op tafel komt, dedju.

Vrijdag was, zoals vaste gewoonte, een busy day.
Zie dat een mens zich eens zou gaan vervelen, zeg.

Zoonlief mocht die dag verkleed naar school gaan. Hij koos voor de combi vampier-skelet.
En wou daar bijpassende make up bij.
Wat ik niet in huis heb.
Ik heb de vampier-skelet look namelijk van nature.
Soit. We gingen dan maar aan de slag met oogpotloodjes en lipstick van mama.
De hele toestand bleef alleszins tot ’s avonds zitten.

20161028_081656
Ernstig kijkende vampier/skelet.

Nadat alle 3 de koters hun koninklijke konten richting schoolbanken hadden gesleept, vloog deze queen erin en poetste gelijk zot.
Iets wat een queen dus niet hoort te doen. *duwt haar kroon recht*
Niet teveel foto’s dus van vrijdag, ik deed alleen maar boring toestanden die dag.

’s Avonds vertrokken de bengels richting exen voor de herfstvakantie.
Bwèk.
Het is hier dus een lege toestand in huis.
En veel te stil.
*Aftellen!*

Na hun vertrek placeerde ik nog een race’ke in de winkel voor de wekelijkse boodschappen.
Twee winkels in 25 minuten. Wie doet mij na?

En daarna mocht ik naar de kapster. Which I hate (getuige dit)
Allemaal heel spannend: mijn haar is na dit kappersbezoekje nog steeds hetzelfde als de voorbije 10 jaar. Alleen wat korter.
Wat een lefgozer ben ik toch.

Daarna was het tijd voor frietjesavond die Husband romantisch probeerde te maken.
Met een kerkkaars.
Punten voor de poging, Husband. Punten voor de poging…

Zaterdag startte met een loopje samen met Husband. Het werd tijd dat het mannetje van zijn luie kont kwam. (Werken gij!)

screenshot_2016-10-30-20-19-13

Achteraf trokken we richting vriendin E. waar we samen lunchten en waar Husband kapstokjes ophing voor de handgemaakte Mrs. Curly yoga bags.
Jeej! *toch een beetje trots*
Nu alleen bij mijn yoga teacher te koop, binnenkort misschien ook op de blog? 😉

Herkennen jullie het kroontje? 😉

Na wat getetter trokken Husband en ik weer huiswaarts waar hij zich verschanste op stiefdochterliefs slaapkamer om verder te doen aan de verbouwingen en ik in de badkamer om Chanel een frisse douche te geven.

Getraumatiseerde hond.

We genoten nog van een lekker bord risotto voor we de avond afsloten met wat Kardashians bingewatchen.

20161030_003018
Wilde zaterdagavonden.

Zondag begon zennnnnn. We lagen een uur en half in een knoop op ons matje tijdens de yoga class.
We hadden het beiden keihard nodig.
Vooral Husband dan, de ouwe rakker.

’s Middags raakten we niet in actie, iets teveel zen.
Uiteindelijk slaagden we er beiden in nog iets van werk te verzetten. Husband terug op stiefdochterliefs kamer, ik in de tuin om de lavendel te snoeien.

Ik sloot mijn week af in een zen state of mind en geurend naar lavendel.
Houden zo.

kus
Je kan me ook volgen op FacebookInstagram en Bloglovin’!

 

Advertisements

2 gedachten over “We survived the week(end)! – photo diary

  1. Voor iemand die ziek was ben je echt wel snel met hardlopen! Die yoga tassen zijn zo gaaf. Als je ze online verkoopt dan geef je gil he. Ik zet ze voor je op mijn blog 😉

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s