Overig

#30DayBlogChallengeNL – onmisbare stuff .

30dayblogchallengenl-5-dingen-waar-ik-niet-zonder-kan-mrscurlyblog-wordpress-com-1

5 dingen waar ik niet zonder kan…
Zonder wat kan ik niet leven? Hmmm… wat sleep ik heel de dag met me mee en/of aan wat moet ik heel vaak denken?

Eerst en vooral Husband en onze brats natuurlijk.
Oh wacht… dat zijn geen dingen.
Maar ze zijn wel onmisbaar voor mij. Ik ben een been afgezet (sort of speak 😉 ) als er eentje van de vier voor één of andere reden niet bij mij is.
Dus, ook al zijn ze natuurlijk geen dingen, ze staan toch op nummero uno in dit lijstje.
Rebel I am.

Muziek! Mijn wekker staat steevast op m’n favoriete radiozender en nadat ik mijn nog slapende kop richting de keuken heb gesleept is het eerste dat ik dan doe, juist: de radio in de keuken opzetten.
Na de eerste koffie van de dag is het richting badkamer en daar zwier ik (how can you guess!) de radio aan.
Die dingen staan hier de hele dag op. Ik kan echt niet zonder muziek. Voor mij is dat puur genieten.
En trekt het op geen kl*ten op de radio, dan zet ik wel een cd op. Maar muziek zal er zijn!
Ik ben dan ook super happy dat Husband net als ik een echte muziekliefhebber is.
Ook de koters hebben het gen geërfd. Bumba, Samson en Mega Mindy werden hier al vrij snel ingeruild voor The Red Hot Chili Peppers, The Foo Fighters, Flogging Molly, The Stones, Bruce Springsteen en ga zo maar door.
Thank God for that. Er is echt maar een bepaalde hoeveelheid Mega Mindy die een mens kan verdragen vooraleer die in een psychopaat verandert.

Het is heel vaak ook gewoon een vorm van therapie voor mij. Het brengt me tot rust als ik het nodig heb en geeft me energie als ik het nergens kan vinden.

dsc_0051

Mijn smartphone. Hoe walgelijk ik het eigenlijk ook vind…
Het is ondertussen al een ‘oudje’. Een Samsung van om en bij de 3 jaar die hier en daar al een mankementje begint te vertonen, maar het blijft een onmisbaar gebruiksvoorwerp voor mij.
Veel geld geef ik er nooit aan uit, dat spendeer ik liever aan schoenen en handtassen, maar het ding moet gewoon goed werken. Als ik op een knopke duw, moet het doen waarvoor dat knopke dient. Punt. Niet meer en niet minder.

Het zorgt ervoor dat ik altijd en overal bereikbaar ben voor de koters, dat ik onze agenda altijd bij de hand heb, dat ik up to date blijf van vanalles en nog wat en heeft al heel vaak gefungeerd als camera op momenten dat ik mijn fancy oversized toestel niet bij heb.

Sport.
Ja, je leest het goed. Wat een gek mens ben ik.
Geloof mij, had je mij pakweg 2 à 3 jaar geleden gezegd dat ik ooit verslingerd ging zijn aan sporten, ik had je een *djoef* verkocht en er nog eens hartelijk om gelachen ook terwijl ik wegtrippelde op mijn stiletto’s van 12 cm.
Maar de wonderen zijn de wereld nog niet uit (misschien kan dit tellen als het achtste wereldwonder?) en ook ik ging op een gegeven moment overstag en aan het sporten.

Wat mijn sport is? Lopen. En niet weglopen van Husband. Alhoewel ik het op sommige momenten wel eens zou willen doen.
Just kidding, people.
Iedere week moet ik gelopen hebben of ik word een beetje nerveus. Onrustig. En toch wel een beetje ambetant.
Twee à drie keer per week trek ik mijn loopschoentjes aan en race ik ervandoor.

De reden waarom ik mijn arme lijf dit aandoe is heel eenvoudig: neem het lopen weg en ik zit binnen de maand achter tralies.
Ik loop ALLES eraf. Het helpt me om mijn gedachten te verzetten en mijn hoofd leeg te maken.
En tijdens het lopen krijg ik ook meestal de beste ideeën voor vanalles en nog wat.
Meestal voor nieuwe DIY-projectjes voor Husband.
Misschien daarom dat hij het niet zo jammer vindt dat ik deze week minder gelopen heb omdat ik ziek ben?

Yoga behoort bij mij ook tot sporten. Ik tracht iedere week naar de les te gaan.
Mijn lichaam heeft er al enorm veel baat bij gehad.
Ik begon een echt loperslijf te krijgen: stroef en stram op bepaalde plaatsen en het er niet meer uitkrijgen. Hier en daar pijn en niet weten van wat….
Sinds ik (yin) yoga doe is dat allemaal verleden tijd. Mijn lijf wordt in de meest onmogelijke bochten gewrongen op dat matje. Op manieren die ik voor onmogelijk hield. (Serieus, je hebt echt geen idee dat jouw lijf in zulke hoek kan gedraaid liggen vooraleer je op die mat terecht komt)
Maar het wordt ook gestretcht dat het geen naam meer heeft.
Als dat niet goed is voor een loperslijf als het mijne, dan weet ik het ook niet meer.

Mijn hoofd heeft er ook baat bij.
Dat uur en half rust en stilte zijn een aangename afwisseling van het dagdagelijkse lawaai, geroezemoes en gehaast om me heen.
Op mijn matje is het alleen ik. Het interesseert me geen reet meer hoe ik er uitzie en of ik dit of dat wel goed genoeg doe. Het enige dat telt is een pose aannemen, luisteren naar mijn lichaam (en de rest van de groep mag meegenieten. Sorry voor de knorgeluidjes van maag en darmen), mijn hoofd zo leeg mogelijk maken en gewoon zijn.
Niet meer en niet minder.

Mijn agenda.
De papieren versie dan.
Die digitale staat namelijk al op mijn smartphone.
Maar voor de één of andere reden wil ik nog altijd een papieren exemplaar gebruiken ook.
Husband begrijpt er niks van, ik wel.
Ik vind het namelijk gewoon heel handig om open te hebben liggen op het keukeneiland of naast mijn laptop en in één oogopslag te kunnen zien wat er allemaal op het programma staat èn op het to do lijstje. Want ook dat krabbel ik neer in het ding.

Er zijn dagelijks wel tientallen dingen waar ik aan moet denken en/of die ik moet doen en aangezien ik een geheugen als een zeef heb als het op zulke zaken aankomt (al dan niet bewust), moet ik dat kunnen neerschrijven.
Het helpt ook om mijn hoofd rustig te houden. Iets met het visueel zien en dat het dan gemakkelijker is om het te doen, los te laten en nog van die onzin.
Maar wel onzin die waar is.
Eens ik alle to do’s heb neergeschreven heb ik meteen een rustiger hoofd.
Ik kan onmogelijk de enige zijn.

Een tijdje terug zwierde ik dit op mijn blog: Mijn bullet journal: een rondleiding.
I was completely in love met het ding! Ik sleepte het overal mee naartoe en ieder krabbeltje werd neergepend in dat exemplaar. Handig, zo met je eigen lay out en al.
Maar na een tijdje botste ik toch op het probleempje dat ‘tijdrovend’ heet.
Iedere week zat ik wel minstens een half uur mijn bullet journal op te maken met leuke kleurtjes en een goed passende indeling.
En dan deed ik het nog op een heel eenvoudige manier. Ik vraag me af hoeveel tijd sommigen er wel niet insteken als ik die kunstige bullet journals zie.
EN dan was het nog maar voor een week ver in te plannen.
Vond ik helemaal niet zo efficiënt en dat was kostbare tijd die ik veel nuttiger kon spenderen.
Met koffie slurpen terwijl ik blogs lees.
Of online shoppen ofzo.

Uiteindelijk ging ik toch weer overstag voor een voorgedrukte agenda.
Mijn favoriet? Een schoolagenda uit de Hema.
Ja, je leest het goed, een school-agenda.
De indeling is perfect, veel ruimte om te schrijven, ik kan er de lessenroosters van de koters in zetten en tussenin zitten er handige insteekhoesjes voor alle frutsels die ik soms moet bijhouden.
En je kan een foto in de kaft steken om hem toch een beetje te personaliseren.

dsc_0052
Maar bovenal, als nieuw samengesteld gezin leven wij niet echt in jaren die van januari tot december gaan, maar meer in jaren die van september tot augustus gaan.
Iets met vakantieregelingen enzo die we moeten overeen komen met onze lieftallige exen.
Dan komt een schoolagenda veel beter uit, zo kan ik meteen de regeling voor de 3 koters erin zetten voor de rest van het schooljaar.

Yep, zelfs de agenda’s zijn not average bij een nieuw samengesteld gezin 😉

  • mijn haarcrème van Elsève, droogshampoo, mascara, frangipanes van den Aldi, koffie, water, slaap, warmte, mijn All Stars, mijn borstvoedingskussen ook al heb ik nooit borstvoeding gegeven, kersenpitkussentje, dikke sokken, bobby pins, Labello, …

kus
Je kan me ook volgen op FacebookInstagram en Bloglovin’!

 

Advertisements

5 gedachten over “#30DayBlogChallengeNL – onmisbare stuff .

  1. Mijn mobieltje en muziek zou ik ook echt niet willen missen, net als mijn familie, vrienden, Tommy en mijn doggie. Ook geen dingen weliswaar, 😀 maar moet er niet aan denken dat ze er niet zijn. Verder zou ik ook niet zonder mijn laptop en camera kunnen. Oh en mijn bril/lenzen! Scherp zien is toch wel prettig 😀

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s