Leven, liefde & gezin

We survived the week(end)! – photo diary

we-survived-the-weekend-photo-diary

De herfst is in het land sinds deze week! Althans, volgens de kalender toch. Dat weer heeft er nog geen zin in.
Voor mij geen probleem, ik ben geen herfst-mens. Ik heb zoveel mogelijk zon nodig.
Perfect week it was!

Behalve dan naar het einde van de week toe. K*twind.

Maandag was echt mààndag.
Monday feels in ’t kwadraat.
’s Ochtends bracht ik zoonlief op de fiets ongemaquilleerd naar school. Ja dus, zo’n maandag. Zelfs make-up liet ik achterwege.

Soit. Na thuiskomst pepte ik mezelf op met wat Chai Latte.

chai-latte

‘Hug in a mug’ zegt het dooske.
Yep, it really is a hug in a mug. Ondertussen start ik iedere ochtend met dit.

De rest van de dag vulde ik met huishoudelijke taken zoals strijken, waarvan ik hoopte dat als ik er maar lang genoeg naar bleef staren het uit zichzelf wel zou verdwijnen.
Een uur lang.
Didn’t happen.
Dan uiteindelijk toch maar zelf gedaan.

Verder nog wat administratie weggewerkt en wat aan de blog geprutst.
Ik zei toch dat het een echte maandag was? 🙂

Na het helpen met het huiswerk en het studeren, smulden we van de geweldige pasta met spinazie en ricotta van Easy Daily Food.

20160926_181923
Do try this at home! Ab-so-luut één van de beste recepten die ik al heb geprobeerd.

En ’s avonds viel ik gewoon in slaap in de zetel.
Husband boft toch maar met zo’n vrouwmens als mij.

Mijn dinsdag begon met een Chai Latte. Misschien daarom dat de dag zoveel beter begon?
Ik voelde me alvast meer bad ass woman dan maandag.
En die 7,5 uurtjes in plaats van de 5,5 uurtjes slaap zullen er misschien ook wel wat aan geholpen hebben.

Loopjes-dag. Ab-so-luut geen goesting in. Maar toch gedaan. *boks*
Nadat de koters veilig en wel aan de schoolbanken toegekomen waren vloog ik erin.
Het vreemde? Die loopjes waar ik zooooo tegenop zie, zijn uiteindelijk meestal de beste.


Ik rende maar liefst 18km samen.
‘k Ben er nog niet goed van 🙂

Na het lopen werd Chanel nog eens grondig onder handen genomen. Ze huppelt weer vrolijk rond met een roze strikje in haar haar.
En werkte ik nog wat administratie weg en zette ik nog wat blogjes klaar.

Het eerste verjaardagskaartje werd ook afgeleverd!

2016-09-26-17-54-37

Altijd fijn om weten dat onze post blijkbaar zo lekker is dat de postbode er MOET aan knabbelen.

’s Avonds smulden we van zelfgemaakte worstenbroodjes en nadat de koters in hun bed lagen en Husband naar zijn eerste Italiaanse les was vertrokken, genoot ik nog van dit prachtig wondertje der natuur…

20160927_193943
Het in slaap vallen in de zetel werd even uitgesteld.

Woensdag was weer om ter drukst. Wat ik haat. Ik vind het woord ‘druk’ niet leuk.
En het gebruiken vind ik nog minder leuk.

Eerst stond naailes op het programma, waar ik zowaar al de bandjes voor mijn schort in elkaar heb gestoken.
Ik sta versteld van mezelf hoeveel geduld ik heb.

Daarna trokken zoonlief en ik een race’ke naar huis, want hij moest op tijd zijn voor de scholenveldloop, stiefzoonlief voor de voetbal en stiefdochterlief voor het paardrijden.
Hobby’s, de pest voor iedere ouder.

Zoonlief werd 5de! Moeder zo fier als ne gieter. Him? Not so much…

20160928_145824

Waar zoonlief, samen met de stiefkoters, voor mij altijd de eerste plaats wegkapen, kaapt het openbaar vervoer in ons land de allerlaatste plaats weg.
Wil je op een ontspannen manier je kind naar de voetbaltraining brengen, krijg je er stress voor in de plaats. Bijna een half uur staan wachten op een bus die niet kwam opdagen.

screenshot_2016-09-28-19-19-53
Al mijn frustratie in enen tweet zwieren? Ik kan da.

Daar ging mijn licht herwonnen zen-gevoel van die dag.

Er kwam ook nog een verjaardagskaartje bij van m’n schoonzusje:

20160927_215314

Zij betaalt dus duidelijk mijn psycholoog voor het opgelopen trauma.

Om het allemaal een beetje beter te maken voor mezelf zwierde ik die avond eens geen home made cooking op tafel, maar ne simpele croque monsieur.
Nèh.

Donderdag was het dan zover. Ik werd 27. Voor de 7de keer.
’s Ochtends kreeg ik dikke knuffels en kussen van m’n nest gekken.
En deden ze keihard hun best om de ochtend zo easy mogelijk te maken voor dit aanstormende oudje.

20160929_085004

’s Middags werd ik opgepikt door vriendinnetje E. met haar birthday mobiel voor een lunch in de stad, veel getetter en wat kuieren door de winkels.
Zij zorgde ervoor dat het eens niet een dag zoals een andere werd.
Wat, als je ouder wordt, meestal het geval is.
Big thanks, hun! Jij maakte dit jaar ouder worden leuk 😉

20160929_113105

img-20160929-wa0000

’s Avonds maakte ik het mezelf gemakkelijk. Aangezien Husband moest werken die dag, was het avondeten klaarmaken voor mij op mijn verjaardag.
Mij niet gezien.
Het enige dat ik kookte was de rijst. De rest gooide ik er rauw bij.
Ze lopen nog allemaal rechtop.

Ik maakte een eenvoudige maaltijdsalade van Lekker en Simpel klaar.
En als ik zeg eenvoudig, dan is het ook eenvoudig.
My  kind of food.
Oh ja, en ook nog eens superlekker.

Op vrijdag was het andere koek.
Maar één foto’tje.
Waarom? Omdat het enige dat ik presteerde die dag lopen was (samen met Husband) en het hele huis poetsen.
En ’s avonds languit, mèt warme slobberkousen aan en m’n haar alle kanten op, in de zetel hangen.
Ik bespaar jullie de wreedheid van selfies op zo’n dag.

30-sept

Op zaterdag was het Anneke-dag.
Een ander heeft een verjaardag, ik slaag erin het te rekken en uit te melken tot een heel weekend. Volgend jaar ga ik voor een hele week.

In de loop van de dag presteerden Husband en ik… niks. Nul komma nul.
Schuldgevoelens? Bwahahahaha! Neen gij.

De dag begon rustig en traag. Genieten van een ontbijtje en niet teveel moeten doen om daarna mezelf richting badkamer te slepen om er het beste van te proberen maken.

Kort na de middag vertrokken we voor een heel spannend en exciting rondje vaatwas-shoppen. Very boring stuff dus.
Mijn eisen: het moet in inox-look zijn en het ding moet het liefst de vaat proper teruggeven.
Niet teveel gevraagd toch?

Daarna was het richting Oostende. We gingen voor een avondje uit met ons 2.
Highly needed.

Maar eerst nog een tussenstopke bij Urbano. Even wegdromen bij al het moois dat campers heet.
Het staat op ons verlanglijstje, zo’n big ass bus. Ik zie ons al rondtrekken als het mannetje op pensioen is.
Het liefst met bloemekes aan de spiegel.
Of op de camper geschilderd. Why the hell not.

14500726_10154553880778609_6380219788927679399_o
Husband was in zijn nopjes.
14463176_10208613634110982_1841205777765551787_n
Tot zijn vrouwmens haar ermee kwam moeien en de boel zo goed als afbrak. Someone’s gotta do it als de koters er niet bij zijn.

Na ons te vergapen aan al dat grote mensen speelgoed (en uit te rekenen hoe lang we nog moeten sparen), was het richting Kursaal.
Op het programma die avond: den Alex Agnew.
You either love or hate the dude.
We love him.

Maar niet zonder eerst onze knorrende magen het zwijgen op te leggen in Jans café.
Aanradertje! Echt wel! Gewoon de straat oversteken aan het casino.
Wij houden niet zo van de Belgische kust en je zal er ons dan ook niet zo vaak terugvinden, maar als we nog eens richting onze grijze, grauwe kustlijn trekken, zal je ons waarschijnlijk wel weer daar vinden.

14450020_10208606025400769_4805468915807461543_n-bewerkt
No birthday without cocktailS.

Na onze buiken rond te hebben gegeten (letterlijk, mijn riem moest een gaatje minder), was het tijd voor gelach, gegrol en  billenklets gedoe!

Als je de show nog niet hebt gezien: hij is nog geen haar veranderd.
Iets met een oude vos die zijn streken nog niet is verleerd.
Yep, I still love the dude.

14468237_10154554619408609_9140018924601678860_o

Zondagochtend schrok bibi een uur later dan voorzien wakker en rende met piepkleine oogjes richting badkamer.
Slecht begin van de dag. Godverdomme. Moet ik natuurlijk weer hebben. Op ne f*cking zondag.

Soit, een uur en half later lag ik op mijn yoga-mat en was ik het gehol van juist daarvoor alweer vergeten.
Welcome, zen!
Geen betere zondagactiviteit dan yoga.

14469520_10154555773273609_98061734887665135_n
Ain’t that the truth.

Achteraf richting huis voor een lunchke en wat opfriswerk en onze tour de Belgique kon beginnen!

We reden onze 240 kilometertjes om zoonlief bij zijn vader op te halen en gingen ondertussen nog snel even een ‘klapke’ gaan doen bij ‘ons ma’.

Voor we het wisten zat de dag, en ook de week, er alweer op!

kus
Je kan me ook volgen op FacebookInstagram en Bloglovin’!

 

 

 

Advertisements

4 gedachten over “We survived the week(end)! – photo diary

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s