Leven, liefde & gezin

We survived the week(end) – photo diary

we-survived-the-weekend-photo-diary

Jeej! De voorbije week blijkbaar toch genoeg foto’kes genomen om er een 2de editie tegenaan te smijten!

Here we go!

Maandag was ‘lopen-dag’. Ugh.
Niet geheel met mijn volle goesting, nog veel te moe en… gewoon, geen zin.
Maar ik zou ik niet zijn als ik toch mezelf niet wat moed insprak in de vorm van ‘daarna krijg je een extra koekje’ en ik uiteindelijk toch mijn loopschoenen aantrok.

Veel te warm voor mij, maar toch liep ik maar netjes bijna 16km. Geen al te best tempo voor mijn doen.
But who gives a f*ck. Lopen is lopen. Zolang ik maar van die bank afkom.
En extra koekjes mag eten.

screenshot_2016-09-12-11-00-55

De dag ervoor (op zondag dus) was ik naar de yoga gegaan waar ik dit kocht:

dsc_0124

Kennen jullie het? Ik kende het tot voor kort niet. Een soort kruidenmengeling die je in heet water doet (als thee) of in warme melk of in je koffie.
In het pakje dat ik kocht zitten 4 verschillende smaken, ready to use.
Ideaal voor mij op dit moment aangezien mijn hersenen zo’n beetje op non-actief staan en het wegen, meten etc. zo goed als onmogelijk is.
Het is me een raadsel hoe ik mezelf iedere ochtend aangekleed krijg.

Ergens in de namiddag kreeg ik zin in een kop koffie (alleen maar omdat ik anders ter plekke in slaap zou gevallen zijn) en mengde ik er het eerste zakje onder.
Je zou het eigenlijk gewoon willen opsnuiven, zo lekker ruikt het!
De smaak (Masala) was echt wel lekker en zal me waarschijnlijk nog veel meer smaken als het iets kouder begint te worden en ik echt wel nood heb aan zo’n warme kruidige drankjes om dat koukleum-lijf van mij warm te houden.
En het spaart Husband mijn koude voeten tegen zijn rug.

Dinsdagochtend onderweg van school naar huis stopte ik even bij het krantenwinkeltje in het dorp en kocht deze kleine prulletjes voor de koters:

dsc_0126
Washandjes voor de boys en stiften voor de lady

Die moffel ik vrijdagochtend verpakt in hun boekentas.
Gewoon, zomaar. Een extraatje omdat ze extra lief voor me waren deze week.
Ze hadden waarschijnlijk door dat ik op de rand van een zenuwinzinking stond.

Bij thuiskomst nam ik smaakje 2 van de Chai Latte, Cardamom.
Man, die geur terug!
Beviel me ook heel erg, al moet ik zeggen dat de Masala me beter beviel. Nog 2 smaakjes te gaan 🙂

dsc_0125

Daarna was het huishoudelijke blabla.
Eerst werd de strijk op de strijkplank gesmeten (om uiteindelijk toch nog gestreken te raken).
En daarna werd Chanel op de strijkplank gesmeten.
Om geborsteld te worden.
Een andere strijkplank, hè, mensen, niet die waar ik achteraf misschien nog een jeans op moet strijken.
Het beest heeft haar eigen strijkplank. Decadent.

dsc_0122
Eerst de ‘man bun’, nu de ‘dog bun’

De rest van de dag vulde ik voornamelijk met bloggen en wat administratie wegwerken.
Spannend, spannend allemaal.

Het was trouwens veel te warm om iets anders te doen.

Woensdag was het tijd voor m’n tweede naailes. Op het programma: ‘bochtjes’ naaien.
Geen foto van. Want, serieuuuuuus, het is f*cking moeilijk! Dat eerste gebogen lijntje stikken op het potloodlijntje? Oh hell yeah! Look at me, all sewing and sh*t!
Totdat de juf (lol) naar je toekomt en zegt dat je dan op een paar millimeter van dat eerste gebogen lijntje een tweede mag stikken. Symmetrisch.
Yep, she lost me there.

In de namiddag begon ik al volop met de voorbereiding van mijn vertrek op vrijdag.
De miniatuurflesjes werden uit de kast gesleurd en gevuld met crème’kes en zalfkes.
Jeej voor handbagage.

20160914_134619
Ze gaan terug wreed veel leute hebben aan de controle.

Daarna trokken we eropuit: koter 1 zat op een paard, koter 2 was taart aan het binnenproppen op een verjaardagsfeestje en koter 3 en mezelf zaten achter de eenden en ezels aan in het park hier in de buurt.

20160914_143526
We vonden een soortgenoot.
20160914_144423
Er peddelen nu een paar eenden rond met een hersenschudding van oudbakken brood op hun kop te krijgen. Mikken is niet ons sterkste punt.

Het weer was om bij weg te smelten! Mijn haar nam de proporties aan van de struiken in het park en m’n rok was van een nonchalante, losse lange versie verandert in een pencil skirt. Alleen maar doordat ie de hele tijd aan m’n kont en benen bleef plakken van het zweet.
Wreed sexy.

Hoge nood aan een ijsje dus.

20160914_154225
Pottelekker.

Chanel mocht de restjes uit de potjes likken.
Geen wonder dat het beest een goed voorbeeld zou zijn voor een ‘VOOR en NA’-gevalletje.
In de rol van de ‘VOOR’ dan.

En terwijl wij ons een weg zweetten door het park kwam er een mailtje binnen met de magische woorden ‘voetbaltraining afgelast’.
Halleluja!
Bring out the champagne!

Donderdag vulde ik mijn koffertje voor het weekendje ‘naar Husband in Portugal’.
Alles lag al klaar, het was er dus alleen maar in dumpen.
Perfect.

dsc_0117
Ik heb nog plaats over. Ik vraag me af wat ik nu weer vergeten ben.

De rest van de dag was relax².
Althans tot de koters thuis kwamen.

Vriendin E. ( 😉 ) kwam langs voor de lunch (verse komkommersoep 🙂 ) en we hingen wat op onze tuinstoelen terwijl we de uurtjes wegkwebbelden.
Genieten met een grote G.

20160915_150554
Lunches like this… met bubbels. Geen ‘tijdens’-foto. Te druk met kwebbelen. Zoals het hoort.

Daarna was het alle hens aan dek eens m’n 3 buffels thuis kwamen.
Huiswerk, spelen, muziekschool, eten, opruimen, …
Om dan, hooray, hooray! tegen 21u. pompaf nog effe in mijne zetel te ploffen.
Het vroegste sinds wat een eeuwigheid lijkt.

En dan… VRIJDAG! Vrijdag was het zover! Dan mocht ik het vliegertje (aka ‘vliegende dwangbuis’) op richting Husband!

Ik was al voor dag en dauw uit m’n nest. Om 5 uur om precies te zijn.
Had ik de voorbije 2 weken the best hairdays ever, had ik vrijdag the baddest hairday of bad hairdays. Moet je maar net weer hebben natuurlijk.
Dan maar op een onmenselijk uur uit mijn bed rollen om het uit te spoelen in de hoop de schade te beperken en Husband een iet of wat presentabel vrouwmens voor te schotelen.

Het is een traditie geworden: ik reis hem achterna met dit aan…

Juist voor het middaguur huppelen m’n moeder en ikzelf het vliegtuig op om 2,5 uur later er geradbraakt weer af te kruipen.

20160916_115704
Geen troetelbeertjes gevonden.

Aangekomen in het hotel gooiden we onze spullen op het bed, verfristen we ons wat en trokken we de stad in in afwachting van een Husband die zijn werkdag kon afronden.

Na enkele uurtjes was het dan zover, ik kon de ‘idiot of my life’ weer tegen mijnen gilet trekken!
Als ik zeg ‘hij is mijn kalmeerpilleke’, dan mag je dat letterlijk nemen. Daar en dan, op dat moment, kon ik alles van me laten afvallen. Rust was het enige dat ik voelde.

20160917_141003
Dumb and dumber.

20160917_204602
Zaterdag
was een beetje langer slapen (much needed), ontbijten in de zon, de trappen in de stad trotseren en Porto proeven…

20160917_163843
Is hij nu zo happy door mij die naast hem zat of door dat glas Porto in zijn hand?

… om ’s avonds te genieten van een geweldige zonsondergang aan de oever van de Douro.

20160917_204931
Hartjes, liefde en nog wat van die romantische sh*t.

Na wat gezwijmel installeerden we onze vermoeide (en nog licht tipsy) konten in de stoelen op het dak van een hotel voor een lekker diner.

Op zondag werd ik wakker met dat wrange gevoel dat je kan hebben als je weet dat je afscheid moet nemen van iets leuk.
En van iemand van wie je houdt.

We gingen ontbijten op een gezellig terrasje in de buurt en wandelden wat rond in de stad terwijl we het afscheid voelden naderen.

Om 12 uur was het dan weer zover, terwijl mijn moeder en ikzelf wegreden met de taxi bleef Husband achter op de stoep.
Best een zielig zicht.
Ik dan. Die aan dat achterste raam van die auto geplakt hing.

Twee uurtjes later zaten we alweer in een vliegende buis voor een korte vlucht richting thuis…

20160918_150224

Bij thuiskomst werden we wel verwelkomd door een überenthousiaste Chanel en Josske die de voorbije dagen rotverwend werden door de hondenoppasser.
En terwijl we wachtten tot m’n broertje zoonlief netjes afleverde, praatten m’n moeder en ikzelf nog wat na over het weekend.
Dat we genoten hebben. Ik zeg het je.

Nadat zoonlief terug in zijn eigen bedje lag, nog met z’n allen frietjes gegeten (volgens mij uit pure compassie omdat ze me niet alleen wilden achterlaten na zo’n gevuld weekend) waarna ook zij huiswaarts keerden en ik in een leeg bed kroop.
En ik nog een half uur door m’n foto’s van het voorbije weekend heb gescrold.

Ik tel nog even verder af tot eind deze week… dan is het mannetje terug.

It’s a wrap! :*

kus
Je kan me ook volgen op FacebookInstagram en Bloglovin’!

 

 

 

 

Advertenties

2 gedachten over “We survived the week(end) – photo diary

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s