Overig

#30DayBlogChallengeNL: droomjob(s), wanderlust en doelloos lullen.

30-Day-Blog-Challenge-NL-1-768x768

Het wordt een wekelijks wederkerend iets, hè, die #30DayBlogChallengeNL?
Hoe sta ik met mijn inhaalmanoeuvre? Goed?

Alé, hup, we vliegen d’er weer in!

15. Wat ik vroeger wilde worden.

Verdomme. Nu moet ik al eens hard nadenken. Da’s lang geleden, zeg.
Ik kan me alleszins nog herinneren dat ik een hele lange periode droomde van ooit één van de weinige vrouwelijke gevechtspiloten die ons landje rijk is te worden.
Bwahahahaha! As if.
Neen, die droom heb ik lang geleden mooi opgeborgen.
Meteen nadat ik doorhad dat je dan van die vervelende helmen op je hoofd moest zetten die je kapsel helemaal naar de vaantjes helpen (als ik al al mijn haar erin krijg) en je van die zuurstofmaskers tegen je smoelwerk moest drukken die je make up niet netjes achterlaten.
Tenzij op het zuurstofmasker zelf dan.
Mij niet gezien.

Wist ik veel dat ik zovele jaren later één tegen het lijf ging lopen waar ik uiteindelijk mee ging trouwen.
De mannelijke versie dan.
En één die niet zeurt over uitgesmeerde make up.
Wel over zijn kapsel dat in de war ligt.

Wat ook ooit op het lijstje stond was advocate. Voor de één of andere reden was ik verslingerd aan films waar advocaten de grote rol in speelden.
En er was ooit eens een film waarin Goldie Hawn er één was en die is altijd blijven hangen. (Ik was, en ben, gek op dat mens)
Ook al zal dat nu niet meteen met de realiteit gestrookt hebben. Het was een komedie. Met Goldie in de hoofdrol. *trekt een wenkbrauwken op*
En ik heb al altijd eens ‘OBJECTION!!!!!’ willen brullen.

Maar wederom, zoals met het vorige, werd deze droom nogal snel opgeborgen. Ik had plots door dat je daar keihard voor moet studeren.
En lang.
En om nu al die moeite te moeten doen om gewoon eens ‘OBJECTION!!!!’ te mogen roepen in een rechtbank? Neen, dank je.
Het studentenleven zou me wel bevallen zijn. Het studeren? Not so much.
Niettemin, volgens mijn moeder kan ik ratelen als een advocate. Er is dus toch nog iets van terecht gekomen.

En die ‘OBJECTION!!!!!’? Die brul ik sowieso met enige regelmaat.

Mama worden stond heel hoog op het lijstje.
Ook al is er een hele lange periode geweest dat ik dacht dat kinderen nooit een deel van mijn leven gingen uitmaken.
Terwijl al mijn vriendinnetjes al op héééééél jonge leeftijd wisten dat ze kindjes wilden later, had ik iets van ‘Nah…’
Zovele jaren later werd die ‘Nah…’ een ‘JAAAA!!!!’
Hoe vreemd kan alles toch lopen, hè?
Ben ik nu blij dat ik van gedacht ben veranderd!
Ze kunnen het bloed vanonder mijn nagels halen, maar het is het schoonste en het beste dat ik ooit heb gedaan: beslissen om toch voor een kind te gaan en zovele jaren later kiezen voor Husband en zijn koters.

Toch één iets van het lijstje dat ik kan afvinken. En wat voor iets. 😉

3fdcd0d0b960d15178c7fed585bdefb4

16. Mijn mooiste vakantie.

Iedere vakantie is een mooie vakantie. Lang of kort. Als we er maar op uit kunnen trekken! Je maakt ervan wat je wilt, toch?
Het hoeft niet altijd groots of ver of speciaal of … zijn om er iets goed van te maken.
Wij gaan de laatste jaren altijd naar Italië (en de laatste 2 jaar zelfs naar dezelfde locatie) en alles daar blijft ons verbazen.

Eén van de reizen die wel echt blijven hangen is, is die naar New York.
Toen was ik 17 en trok ik met mijn toenmalige vriendje richting The Big Apple.
De eerste keer ‘zonder mama en papa’. Dat maakte het waarschijnlijk zo speciaal 😉
Niet dat vriendje.

d1768cbde11ca30a6b4590768457a3b7

En die naar Australië. Toen was ik 18 en trok ik op mijn eentje met mijnen Samsonite (genen rugzak) naar de andere kant van de wereld.
Enkele jaren daarvoor had ik op reis in Spanje een Australiër leren kennen en die ging ik op mijn 18de een bezoekske brengen 😀
Uiteindelijk heb ik er maar een maand doorgebracht (ik kreeg niet meer verlof van mijn toenmalige bazin. De trut), maar de reis blijft vooral hangen omdat ik het op mijn eentje deed.
En omdat het land MEGA is!!!!
Maar ook megaduur.

eb13d2617321edd3c479388656f23913

17. Blogpraat: doelen en desillusies.

Geen. 😀
Tja. Ik ben beginnen bloggen voor de fun. Voor mezelf. Gewoon omdat ik het leuk vind. Om ne keer tegen iemand anders te kunnen lullen (yes, you. You’re screwed) dan Husband. Uit pure compassie voor hem dus.
Zonder verwachtingen. Buiten dan de verwachting dat de mensen die m’n blog lezen het hopelijk even leuk gaan vinden als ikzelf.

Een beetje zoals ik in het leven sta dus. Gewoon doen. Je ziet wel. Wat komt, komt en wat niet komt, komt niet. En in tussentijd: have some goddamn fun! 😉

i-make-myselfrich-by-making-my-wants-few

kus
Je kan me ook volgen op FacebookBloglovin’ en Instagram!

Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s