Leven, liefde & gezin

Husband-loos

the-pain-of-missing-you-is-a-beautiful-reminder-of-the-joy-of-loving-you

Vandaag is het precies een week geleden dat Husband vertrokken is.
Neen, niet voorgoed, zotte dozen.
Voor net geen 3 weken. Voor zijn werk. 19 dagen om precies te zijn. Van maandagochtend 7 uur tot volgende week vrijdagmiddag een uur of drie schat ik.
But hey, who’s counting?

Hoe de voorbije week verlopen is?
Hell. Niet meer, niet minder.
Mijn maatje, mijn soulmate, degene waar ik tegen klaag en zaag als de koters het de voorbije dag weer te bont hebben gemaakt (lees: in de lusters hebben gehangen. Letterlijk), degene waar ik tegenaan kruip ’s avonds op de bank, die me vooruit sleept als ik geen goesting heb in iets (meestal sporten), die me oppept als ik wederom eens ‘I look like sh*t’-krijsend uit de badkamer kom hollen en zo veel meer is er nu even niet.
En dat is zwaar.

Ik bengel de hele tijd tussen in huilen uitbarsten en me sterk houden voor die 3 kleine etters die hier rondhobbelen.
En ik huil niet eens movie-like mooi. Maar meer snot-all-over-my-face-en-uitgelopen-mascara-like.
Dacht ik in het begin van onze relatie ‘Ach, dat betert wel met de jaren, dan ben je blij als hij eens even in het buitenland zit!’, kom ik nu tot de conclusie dat het alleen maar erger wordt.
In mijn geval dan toch.
Andere dames kraken een fles onder dronken gelal ‘Jeej! Als de kat van huis is…!!!!!’.
Ik daarentegen kraak een fles slagroom en ne zak chips.
En koekjes.
En ijs.
En het liefst allemaal tegelijkertijd.

5f60d0172734eb34574bd7885139ac7f
Dit. Mèt snot en uitgelopen make-up. Not pretty AT ALL. Wel funny as sh*t though.

Wat een seut ben ik toch, hè? Was ik ooit die keiharde carrièrevrouw die geen ene vent nodig had, behalve dan voor de free drinks op zaterdagavond, ben ik nu een ‘huisvrouw/(stief)moeder/vrouw van’ die in een hoekje dreigt weg te kwijnen als haar mannetje even in het buitenland zit.
Ik voel het kluizenaarschap zo op me afstevenen.
Dreadlocks staan me niet.

Tegelijkertijd denk ik dan ‘waar zit ik nu toch over te trunten?’. Want er zijn genoeg vrouwen die hun man voor langere tijd moeten missen.
Genoeg militairen die in missies zitten en die voor minstens een maand weg zijn.
Neen, ik wil het hen niet nadoen.
Respect. Met een grote ‘R’. En een driedubbel *vuistje*.
Echt wel.
Ik hang in een dwangbuis na een week of 6, 7.
Maar wel één die volledig in style is.

Het lopen verging me de voorbije week echt niet goed.
Het slapen ook niet. Ook al hield ik zijn gedragen pyjama in een wurggreep ’s nachts.
En neen, dat is niet vies. Maar schattig.
’s Avonds wat onderuit zakken op de bank zat er ook niet veel in.
En heb ik al het lijf van een 14-jarige puber (jongen, that is. Geen tetten te bespeuren bij yours truly), er gingen nog 3 kilootjes af de voorbije week.
Say whut?!
Ja, 3. En geloof mij, er wordt gegeten.
Of moet ik zeggen ‘vreten’?
Ik vraag me af hoeveel vrouwmens er nog gaat overschieten tegen dat ie terugkomt.

20160905_231144
Husband-vervanger.

Maar er zijn ook lichtpuntjes.
Ook al is het pikdonker, ik tracht altijd een klein lampje te vinden.
That’s how I roll.
Er is support.
J. die mijn gedachten al goed heeft weten te verzetten.
Het arme mens moet nu mijn gelul aanhoren.
Ze is even knetter als ik. Uniek dus. *boks*
Ik voel een nieuw programma op ‘E’ aankomen, starring us two. Move over, Kim Kardashian!

2016-09-10-17-08-14_wm
Nieuwe aanwinst. For good luck. In België en in Portugal.

En vrijdag zit ik zelf op een vliegtuig richting Portugal.
Kan ik daar ook ne keer mijnen stempel gaan zetten.
Ik heb drie dagen voorzien. Laat ons hopen dat ze me na dag 1 al het land niet uitzetten.
De 3 weken Husband-loos gaan dus na 2 weken even onderbroken worden. En daar geef ik niks om. Helemaal niet.
Het kan er niet rap genoeg zijn.

Mijn koffer(tje) maken staat ingepland op woensdag, maar zal waarschijnlijk morgen ergens in de loop van de dag al klaar staan.
In grote tegenstelling tot anders, als ik zulke dingen meestal uitstel tot juist voor vertrek.
Ik kijk er dus een ietsiepietsie keihard naar uit.

kusJe kan me ook volgen op FacebookBloglovin’ en Instagram!

 

Advertenties

6 gedachten over “Husband-loos

  1. Ja, die van mij is weer terug sinds afgelopen donderdagmiddag. Maar nu ook weer weg want doordeweeks zit hij in België en ik ‘gewoon’ in Nederland. Dat is mijn normale leventje. Ook niet altijd leuk. En hoe langer het duurt, hoe zwaarder het wordt. Gek hè. Je went er gewoon niet aan.
    Sterkte en veel plezier in Portugal.

    Liked by 1 persoon

    1. Pfff… En dat gaat zo iedere week door? Respect, zeg!
      Zoals je zegt: je went er gewoon niet aan. En net dat had ik dus wel verwacht, dat je daar op den duur wel wat gewend aan wordt. Niet dus.
      Ik maak een diepe buiging voor jou. Echt wel.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s