Overig

#30DayBlogChallengeNL: Waar word ik blij van en Verzamelingen en obsessies.

30-Day-Blog-Challenge-NL-1-768x768

Ik zit geloof ik een beetje achter met de #30DayBlogChallengeNL. Moet ik nog aan 6 en 7 beginnen, zie ik bij sommigen al puntje 15 verschijnen.
En ‘k ben nochtans een rappe.
’t Zal de vakantie wel zijn.
Of de warmte.
Eindelijk, seg.

Waar word ik blij van?

♥ die drie koters die hier, as we speak, ’t kot aan ’t afbreken zijn
♥ Husband
♥ drie flinke koters (zeldzaam)
♥ een flinke Husband (lees: enen die luistert) (dagelijkse kost)
♥ familie en vrienden
♥ het feit dat ik de telefoonnummer kan zien verschijnen op m’n smartphone om sommige familie en vrienden te mijden
♥ m’n eigen stommiteiten (billenklets-toestanden)
♥ andermans stommiteiten (schuddebuik-toestanden)
♥ mensen in mijn leven met dezelfde humor als ik.
Of dezelfde stoornis. Is maar hoe je ’t bekijkt.
♥ goede loopjes.
Of toch die runner’s high. Alles daarvoor sucks.
♥ yoga. Stijve plank numéro uno èn vaak in de knoop, but I love it!
Ook al is het geen zicht als ik het doe.
♥ lekker eten. En met voorkeur lekker eten dat ik niet zelf heb moeten maken.
♥ rust. Ja, vreemd, hè? Gewoon rust als in een luilekker dagje waarin we allemaal maar wat gewoon lummelen in en/of rond het huis. Zalig.
♥ bloggen. Didn’t see that coming, did ya?
♥ goed weer. Wat wil zeggen: allesbehalve windy. Zelfs regen is voor mij nog ok. Maar wind en mijn haar gaan gewoon niet samen.
♥ good hair days. Die 22 dagen per jaar vind ik m’n haar geweldig! De andere 343 val ik het het eerste uur van de dag chagrijnig aan met elastieken, bobby pins en nog van zulke toestanden.
♥ eten op ons bord, kleren in onze kast, een dak boven ons hoofd en een spaarpot.
♥ onze reizen, weekendjes weg en uitstapjes.
♥ gezond zijn (mentale gezondheid telt niet mee)

Eigenlijk kan ik een beetje van alles blij worden. Zelfs de meest domme stoten die we tegenkomen geven me achteraf toch weer een lach op m’n smoelwerk.
Kwestie van te beseffen dat ik het nog altijd slechter had kunnen treffen.
En dat ik niet sta met een behuild gezicht.

Een pessimist ziet een halfleeg glas. - mrscurlyblog.wordpress.com

Verzamelingen en obsessies.

Oh boy. Vinden jullie me nu al vreemd, het wordt nog erger.
Houd ulder gereed, hier komen ze:

Verzamelingen heb ik niet echt (ha! Dus toch nog normaal?), tenzij je m’n 52 paar schoenen als een verzameling beschouwt (daar gaat die normaal).
Het is een verslaving. I know.
Maar ze passen altijd. Of je nu bijkomt of afvalt. EN in de winkel hoef je niet alles uit te trekken om ze te passen. *tikt tegen haar neuske* Toch nog niet zo slecht gezien, hè?

Voor handtassen heb ik ook een zwak. Ik tel ze zelfs al niet meer.
In alle vormen en formaten. Verschillende kleuren. Sportief of very posh. Als ik het ding mooi vind, gaat het mee naar huis. Punt.
Dus, hoort dat dan ook bij verzamelingen?

Vroeger (in een ver verleden, toen ik nog jong en slap was) verzamelde ik wel van die elfjes/trolletjes. Pixies heetten ze, denk ik.
Walgelijk lelijke toestanden. En verschrikkelijke stofvangers.
Maar voor de één of andere reden vond ik dat toen mooi. Ik heb nog steeds geen clue waarom.

Voor het puntje obsessies kan ik er zo meteen al een boel op tafel smijten: properheid, rechte dingen, interieur prullen, pastel, …

Begrijp me niet verkeerd, ik ben geen freak die nog net niet met haar stofzuiger achter je aan drentelt als je het huis binnenkomt. Schoenen mag je gerust aanhouden als je op bezoek komt. En laat ons eerlijk zijn, met 3 mannen in huis moet je ook al eens tegen een (smerig) stootje kunnen.
Maar ik sta er wel op dat de boel aan de kant is ’s avonds. Anders kan ik niet genieten van een luie avond.
En er wordt minstens 1 keer per week grondig gepoetst.
Dan ligt het er ook weer allemaal blinkend bij.
Voor de volle 2 uren.

En die rechte dingen? Ik kan er bijvoorbeeld niet tegen dat onze eettafel schuin staat. Al is het maar 3 cm, ik heb het gezien.
Alles in huis heeft een plek en dat houd je best zo wil je geen hysterisch kreng achter je aan.

Interieur prullen spreekt voor zich. Ik houd me graag bezig met ons interieur. En verander er nogal graag eens wat aan. Daar horen dan ook vaak eens nieuwe aanwinsten bij.
Al moet ik wel zeggen dat ik me de laatste maanden al heel goed heb kunnen inhouden. We wilden een beetje meer naar de minimalistische stijl op gaan (maar toch nog gezellig, hier wordt wel nog geleefd, hè), daar hoort dan ook niet teveel prullaria bij.
De klamme handen en de zweetparels op m’n voorhoofd als ik een interieurzaak binnenstap ben ik ondertussen al gewend.

Ik ben heel gevoelig aan kleurtjes (en geurtjes, maar da’s voor een andere keer). En dan vooral aan pastelkleuren. En het liefst van die retro kleurtjes.
Ik zie ze van kilometers afstand. En ren er dan ook als een klein kind op af.
‘Hebben! Hebben! HEBBEN!!!!’
Alles mag van mijn part in pastel zitten.
On top of my wish list: een Smeg koelkast in pastel blauw of roze.
Husband, binnenkort ben ik jarig. Just saying.

Valt al bij al nog mee, hè, die verzamelingen en obsessies?
Of zit ik in de ontkenningsfase?

kus
Je kan me ook volgen op FacebookInstagram en Bloglovin’!

 

 

Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s