Leven, liefde & gezin

1 week zonder sigaret. Hoe is het ons vergaan?

1 week zonder sigaret - mrscurlyblog.wordpress.com

Week 1 zonder stinkstok. Saf. Peuk. Whatever. Die sigaret die we nu en dan binnen leurden.
Hoe is het ons vergaan? Zijn er gewonden gevallen? Staat ons huis nog recht? En hebben we nog al ons haar?

Tipje van de sluier: we leven nog allemaal.
Oef seg.

Dag 1, dinsdag:

De eerste dag dus. En meteen stoot je op verschillende ‘ambetantigheden’.
Lees: gewoontes. Want dat is wat die sigaret vooral is, een gewoonte.
Ik merk op dag 1 al dat het gros van de sigaretten die ik rookte puur gewoontesigaretten waren.
Als in ‘kids naar school gebracht, thuiskomen, eerst een big ass beker koffie slurpen op het terras met een sigaretje d’erbij om effe tot rust te komen na de ochtendrush’.
En ‘stof afgedaan, eerst een sigaretje en dan stofzuigen’.
Zulke toestanden dus. Kwestie van andere gewoontes in te voeren?

Wat me ook opvalt is dat ik eigenlijk in niet veel zin heb. Ik ben zo lui als je maar kan denken. Terwijl ik anders als een halve gare door ons huis hol om zoveel mogelijk op te ruimen, poetsen, nog wat tijd te vinden om creatief bezig te zijn en blablabla, heb ik nu enkel zin om zo scheef mogelijk op een stoel te hangen en wat te scrollen op het internet.
Hersenloos staar ik naar het scherm.
Ik ben moe en sleep me door de dag. Op de koop toe heb ik vandaag ook nog eens extra last van mijn migraine. Ontwenningsverschijnselen?
Als ik niet beter zou weten, ik zou haast denken dat ik zwanger ben.
Thank God that’s impossible.

Dag 2, woensdag:

De wekker gaat af en het eerste dat in m’n slaperige kop schiet is: jeej, koffie. En een sigaretje.
Om dan meteen de realiteit onder ogen te moeten zien: nope, alleen koffie dus.
Blèh.
Ga ik me toch moeten overheen zetten. Mijn zen-momentje van de dag is niet meer. ’s Ochtends met mijn kop koffie op het terras zitten terwijl ik aan een sigaret lurk en de wereld rondom mij stilletjes wakker zie worden, forget about it.
Alles is hetzelfde, ik zit buiten zachtjes aan wakker te worden met mijn kop koffie tussen mijn handen geklemd. Maar dan zonder sigaret.
Ik houd mijn kopje vastgeklemd als zijnde het een reddingsboei.

Husband heeft die ochtend een klein ochtendhumeurtje. Hij zit nogal snel op zijn paard, heb ik de indruk.
Mm, zou hij het moeilijk hebben?

Die dag is het ook tijd voor mijn 2de loopje van de week. 10 km staat er op het programma.
Na amper 1 km zweet ik mezelf al te pletter, iets wat ik nooit doe.
Ik ga door een hel de eerste kilometertjes, zweten, puffen, ik geraak amper vooruit. Mijn God, wat was het een zicht. Sleepte ik nog niet mijn tong achter me aan.
Maar waarempel, na enkele kilometertje kom ik er door. Het tempo gaat omhoog en mijn arme lijf schiet wakker. Ook al was het verdomde zwoel.
Het weer dan. Ikzelf was verre van zwoel op dat moment.

In de namiddag staan er eens geen hobby’s op het programma, het basketseizoen is gedaan en paardrijden hebben we het voorbije weekend al gedaan.
De koters spelen de hele middag geweldig goed samen in het zonnetje en ik schiet wakker.
Ik loop over van energie en poets alle ramen aan de binnen- en buitenkant. Vervang het bedlinnen en draai nog enkele wasjes. Ik stofzuig, ruim op en zet de boel op stelten zoals alleen ik dat kan.
Waar komt dat plots vandaan?
Ik houd me zoveel mogelijk bezig om toch maar niet stil te vallen. Ik geef mezelf de kans niet om op m’n (lekkere) kont te gaan zitten en te mijmeren over dat sigaretje dat ik dan normaliter zou nemen.
En I’ll be damned, het lukt!

Dag 3, donderdag:

Vandaag is poetsdag, de dag dat ik de hele benedenverdieping onder handen neem. En ik weet al op voorhand dat ik het moeilijk ga hebben. Soit, ik begin aan m’n dag en ik zie wel.
Ik begin vol energie, ik schrob, boen, schuur, draai ondertussen nog een wasje of 4, hang de hele sh*t aan de waslijn (om het er daarna terug af te halen wegens onweer. Kut) en fladder als een perfecte huisvrouw door het huis.
Tot de namiddag dan.
Aangezien Husband gisteren op het werk is blijven slapen (iets met een feestje ofzo. Lucky bastard. Waar hij er 3 binnengesleurd heeft. Sigaretten that is, hè, folks), is hij vandaag iets vroeger thuis.
Hij komt thuis op het moment dat ik net klaar ben met poetsen. Het moment dat ik normaal gezien even buiten ga zitten om, inderdaad, eentje te roken. En als Husband dan thuis is, hij samen met mij.
Nu niks van dat. Nu zitten we gewoon buiten. Ik met mijn flesje water en Husband met zijn koffie. Geen van ons beiden heeft het over sigaretten. En het lijkt alsof we er beiden niet te veel erg in hebben, maar het valt verdorie keihard op dat we ab-so-luut niet meer op gang komen.
Zitten we daar maar wat te lummelen en lullen zonder ook nog maar een poot uit te steken.
Kan het zijn dat die occasionele shot nicotine ons wat extra energie gaf?

Het moeilijkste moment van de dag, het moment dat de koters in bed liggen en wij traditiegetrouw eentje roken om even tot onszelf te komen na de avondrush, komt eraan.
Dit zijn de momenten dat ik ze toch wel echt mis, die saffen. Die eerste ’s ochtends bij het opstaan en die ’s avonds nadat de koters in bed gestopt zijn en wij terug even me-time hebben en er wat op afzwansen tegen elkaar (we rock at that).
Maar wederom, we overleven het. Husband springt niet plotseling op om een pak te halen en ik zeur de oren niet van z’n kop over hoe lastig ik het vind. We leuteren wat over de dag die achter ons ligt en over vanalles en nog wat dat ons bezighoud terwijl we nog even genieten van de rust die nedergedaald is over ons huis.

Dag 4, vrijdag:

Moeilijk dagje in het verschiet. De koters vertrekken vandaag naar de ex-en. De oudste 2 voor 3 weken (iets met een vakantieregeling die totaal niet goed uitkomt dit jaar 😦 ) en de jongste tot zondagavond.
Ik heb me al iet of wat voorbereid en besluit om vandaag voor loopje nummer 3 van de week te gaan. 16 km op het programma. Niks zo helpfull als lopen om enige frustratie van je af te werken. Of je gedachten te verzetten.
En ik weet uit het verleden dat de dagen dat ik ging lopen, de dagen waren dat ik het minst behoefte had aan een sigaret.
Ik loop me de benen vanonder het lijf. En waar ik altijd problemen heb om mijn ademhaling onder controle te krijgen (al vanaf dag 1 dat ik loop), valt het me nu op dat dat nu plots probleemloos gaat.
Could it be? Zou het kunnen dat ik nu al veranderingen merk?

Voor de rest van de dag voel ik me relatief goed en heb ik niet al te veel last van die ‘goesting-momentjes’.
Ik heb ondertussen al door dat ik die sigaret moet vervangen door iets anders. Maar dan liefst geen snoep ofzo. Mijn vervangingsmiddel bestaat uit water (liiiiiiiiiters kap ik binnen. En ik dronk hiervoor al minstens 2 liter per dag. Ik heb nog nooit zoveel op de wc gezeten. Hoeveel plas kan er in godsnaam uit een mens komen?!) en nectarines. Voor de één of andere reden ben ik ondertussen verslingerd geraakt aan dat specifiek fruit. Ik kan maar extra gezond bezig zijn, niet?

Dag 5, zaterdag:

De dag begon een beetje humeurig. Geen koters in huis en ik merk dat Husband en ikzelf het beiden wat moeilijk hebben vandaag.
Iets met een te stil huis en plotseling wat extra tijd hebben.
Begon hij humeurig, ontplofte er in de namiddag een bom.
Welnu. Ontploffen is veel gezegd. Ik ben zo’n geval dat ‘poef’ zegt aan de binnenkant en dan de rest van de tijd gewoon wat vervelend rondloopt.
We trekken de stad in om onze gedachten te verzetten. Het lukt iet of wat, maar toch niet zoals ik het zou willen.
Tegen het eind van de dag loop ik de muren op.
En krijgt Husband niet veel praat meer van me.
Iets met ‘Wat ben jij genietbaar, zeg!’.
Etterbak. Alsof jij altijd zo genietbaar bent. Thanks for the support!
M’n moeder zou zeggen ‘moet je dat nou met de rest van de maatschappij delen?!’.
Maar zij leest mijn blog niet.
En ik schrijf lekker wat ik wil.
Nèh.

Dag 6, zondag:

Opstaan, yoga, afsluitfeestje van het asielcentrum in het dorp en dan zoonlief bij z’n vader afhalen. Een goedgevulde dag dus. Niet veel tijd om na te denken over een sigaret.
Maar we blijven het precies wat moeilijk hebben vandaag. We circuleren wat stilletjes rond elkaar. Afwachtend tot de ander met een zucht uitschreeuwt ‘NU IS HET GENOEG! IK HAAL EEN PAK!’
Ja, Husband, ik had je wel je door.
Juist voor we zoonlief afhalen springen we nog even binnen bij m’n moeder.
M’n rokende moeder that is.
Not a good idea.
Juist voor we terug willen vertrekken kirt ze ‘Roken jullie nog of zijn jullie ondertussen al gestoooooopt?’, waarna ze de asbak bovenhaalt en één opsteekt.
*zucht*
Ik vertel haar dat we nu bijna een week gestopt zijn.
Om daarna één af te schooien.
Wat een walgelijk, zwak wijf ben ik toch.
Terwijl ik de sigaret oprook voel ik me licht in m’n hoofd worden. Ik word zelfs draaierig. Zie een beetje vlekjes. En krijg hoofdpijn. En voel hoe de huid op m’n voorhoofd samentrekt.
Zelfs mijn maag protesteert.
Goed zo. Moet ik maar hebben. Mijn verdiende loon.

Als die 1 sigaret dit al met me doet… wat deden al die andere dan wel niet met me?!

Voor de rest van de dag ben ik een beetje boos op mezelf omdat ik me toch niet heb kunnen inhouden bij m’n moeder.

Dag 7, maandag: 

Ik ben nog steeds een beetje boos op mezelf wegens die sigaret van gisteren.
Maar tegelijkertijd toch ook een beetje blij. Tijdens mijn vorige stoppogingen zou die ene sigaret al een trigger geweest zijn om meteen erna een hele pak te gaan halen en die ineens allemaal op te roken. Deze keer niet.
Ik kreeg er geen zin in.

In de ochtend gaan lopen en het loopje ging terug verbazingwekkend goed!
Mijn hoofd leegmaken, alles van me aflopen, de nicotine van gisteren uitzweten.
En tijdens het lopen nog eens alle redenen op een rijtje gezet waarom ik juist wil stoppen met roken.
Kwestie van mezelf door week 2 te loodsen.

Conclusie van week 1: het is niet gemakkelijk, maar het lukt. Met vallen en opstaan, dat wel.
Maar het lukt.
Iedereen leeft nog, er is nog geen enkel meubelstuk gesneuveld en ons huis staat nog recht.
Oh, en ik heb nog geen enkel haartje uit m’n kop getrokken. Ik weet het, want ik heb ze geteld (ter vervanging van de sigaret).
Niet slecht dus. *vuistje*

Week 2, here I come! Please be good to me…

kus

Je kan me ook volgen op FacebookInstagram en Bloglovin’!

Advertenties

9 gedachten over “1 week zonder sigaret. Hoe is het ons vergaan?

  1. Doorgaan! Ik rook al bijna 6 jaar niet meer. Heel af en toe wanneer er een glaasje (of 2/3) mee gemoeid gaat, vraag ik nog eens een trekje aan een roker in het gezelschap. En elke keer vind ik het niet lekker, maar het is sterker dan mezelf. Dat tipsy zijn, doet me dat telkens vergeten LOL. Goed van je, dat je het al minder lekker vind. En nu, op naar 1 maand! Je kan het!

    Liked by 1 persoon

    1. Ik lees precies iets van mezelf 😀 Ik ken mezelf, dat zal vast wel iets zijn dat nog zal voorvallen: tijdens een avondje stappen met een glaasje wijn 😉
      Maar amai! Al 6 jaar! Sterk! Echt wel!
      Hoppa! Op naar die 1 maand! 😀

      Like

  2. Jullie zijn goed bezig! En och ja, heb ik ook al gedaan hoor. Maar t’is toch vies hé 😉 Je wordt er gewoon ziek van. In het begin was ik ook altijd moe. Dan ging ik in die beginperiode gewoon vroeger slapen. De energie kwam na een tijdje wel terug. En die gewoontes, die ben je snel kwijt ook. De enige gewoonte waar ik nog soms aan denk is, als ik ergens moet wachten, ik haat wachten en vroeger had ik die sigaret tegen de verveling 😉

    Liked by 1 persoon

    1. Kijk, dat is één van DE moeilijkste zaken vind ik dan! Tijdens het wachten… Deed ik nu ook altijd 😀
      Maar zoals je zegt: die gewoontes ben je snel kwijt. Ik sta ervan versteld dat dat eigenlijk al goed lukt na nog maar zo’n korte periode!

      Like

  3. Wat ontzettend knap, dat je na die ene sigaret niet meteen een nieuw pakje gehaald hebt! Ik heb nog nooit gerookt, dus zou niet weten hoe moeilijk het is, maar zo te lezen is het erg zwaar. Succes met week twee!

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s