Overig

De Antwerp 10 miles: een beetje kapot gaan met heel veel ambiance.

Antwerp 10 miles

De Antwerp 10 miles, ik kan me nog herinneren dat ik een aantal jaar geleden de lopers voorbij reed met mijn wagen en een beetje spottend tegen Husband zei ‘Ge moet toch wel wreed zot zijn om vrijwillig 16 km te gaan lopen. Voor mij zo ver te krijgen moet er al ne moordenaar achter mij zitten.’
Wist ik veel dat ik een aantal jaar later nogal hooked zou zijn aan het lopen.

Welnu, hooked is nogal zwaar uitgedrukt. Ik ben vooral verslaafd aan het gevoel nà het lopen. Je weet wel, die runners’ high waar je soms van hoort.
Het gevoel vóór ik ga lopen, daar ben ik namelijk niet aan verslaafd. De strijd die iedere keer weer losbarst in mijn hoofd is er soms teveel aan. Toch slaag ik er iedere keer weer in om mezelf in die loopkledij te hijsen en mijn benen en voeten menige kwelling te laten ondergaan in de strijd tegen de zwaartekracht en het verlies van mijn conditie.

En wist ik veel dat ik een aantal jaar later toch nog zo zot ging worden.
Daar stond ik dan gisteren, samen met nog enkele andere duizenden gekken, aan de start van de 10 miles.
Na iets meer dan een jaar trainen. Opgebouwd van 0,0 sporten naar wekelijks 16 km lopen en nog wat andere sportieve toestanden erbij.

Ik stond niet zo happy aan de startlijn, dat geef ik toe. Husband kreeg het zwaar te verduren. Hij beweert dat mijn gezeur meeviel, maar ik weet wel beter. Eenmaal ik chagrijnig ben, is er geen houden meer aan. Zelfkennis heet dat.
Ruim op tijd toegekomen, want zo zijn we dan. Lichte vorm van dwangneurose als het op dat aankomt.
Maar ook al waren we zo ruim op voorhand ter plaatse, toch waren we maar nipt op tijd aan de startlijn geraakt.
Waren de wachtrijen aan de toiletten 20 minuten lang, de wachtrijen voor je sportzak af te geven waren nog langer. Als je de locatie voor je sportzak af te geven in eerste instantie al vond.
Ik zeg het je: als het je eerste keer is, verwacht je aan veel over en weer geloop. Alles is nogal verspreid, om het zo te zeggen. Niet zo aangenaam.
En ik had kou. Walgelijk veel kou.
Je hebt nu eenmaal al je sportzak afgegeven met je oh zo dierbare warme jasje in. Het enige dat je dan nog rest is naar de startlijn gaan om te staan bibberen tot het aan jou is om te starten.
Ik ben nog in mijn leven zo blij niet geweest als gisteren dat ik mocht lopen.
Stel je voor.

IMG_20160417_183804
Aanschuiven aan de startlijn. Dan kan je maar evengoed selfies nemen.

Soit, het gedoe vooraf was snel vergeten eenmaal we voorbij de start waren.
De zon brak door de wolken, de ambiance zat er goed in, de adrenaline pompte door onze lijven, mensen aan de kant die supporterden alsof hun leven ervan afhing en een lijf dat nergens last van had (dank u, vrijdagochtend-yoga, om mijn stijve lijf weer los te maken).
Mijn benen waren zo licht als veertjes en in mijn hoofd werd het door al het jolige leven rondom mij misschien zelfs nog lichter.
Op verschillende plaatsen dj’s en muzikanten (tot zelfs op de autosnelweg toe, stel je voor) die het beste van zichzelf gaven om ons, die gekken, te motiveren en mensen die spontaan keihard ‘Alé, Anneke, ge doe da goe!!!!’ brulden.
Vreemd, heel vreemd. Tot ik doorhad dat mijn naam op mijn borstnummer stond.
Soms ben ik nogal traag van begrip.

En de fun die het geeft om eens niet op mijn eentje af te zien. Een wreed kantje van mij waarschijnlijk. Maar dat maakt niet uit. We waren daar allemaal voor hetzelfde doel, het beste van onszelf geven. En dat is soms zwaar.
Gedeelde last is een halve last, niet?

Of het plotselinge besef dat je op de autosnelweg aan het lopen bent, die autosnelweg die je altijd neemt als je zoonlief bent gaan afhalen bij zijn papa.
Surrealistisch.
Maar geweldig.

Lopers zien die anderen, die het even moeilijk hebben, motiveren. En lopers zien die vrienden die in een rolstoel zitten meenemen in de race. Want ook zij willen die 10 miles wel eens meedoen. Mensen die Nederlands spraken en mensen die geen Nederlands spraken. Blanken en geen blanken. Allemaal samen door Antwerpen. Onder luid gejuich van de supporters en het publiek.
Geen verschil, alleen maar lopen. Elk voor zijn eigen reden.
Een stukje samenhorigheid.
Zalig.

Zelfs de beruchte Waaslandtunnel op het einde hield me niet meer tegen. Ik had het te pakken.
Waar Husband de eerste kilometers er als een speer vandoor gaat, ben ik meer een ‘dieselke’, ik heb mijn tijd nodig. Ik ben meer iemand van de ‘laatste smete’, dan laat ik alles los. Vergelijk me met een werkpaard dat zijn trog eten dichterbij voelt komen. Ik ruik mijn koekskes al op kilometers ver. Niets houdt me dan nog tegen.
Maar ik ben ervan overtuigd dat alles wat rond die 10 miles hing er ook aan heeft geholpen.
Het doet toch wat met een mens.

Het heeft me iets meer dan een jaar gekost om aan die finish te raken, maar ik ben er geraakt. Zonder problemen, zonder miserie, zonder gedoe.
Geslaagd met vlag en wimpel, zoals ze zeggen. En dat voor een ‘oudje’ dat tot een 1,5 jaar geleden iedereen recht in zijn gezicht uitlachte die nog maar het woord sporten in zijn mond nam.
Ik ben toch een beetje fier op mezelf.
En ook op dat ander oudje: Husband.

Als onze lijven het willen, staan we volgend jaar terug aan die startlijn.
En ik weet zeker dat er terug een uur van gesakker aan vooraf zal gaan van yours truly.
Maar ik ben er ook zeker van dat eens ik die eerste meter heb gelopen, ik dat allemaal weer vergeten ben.
Daar zorgen die supporters, die ambiance en die andere gekken wel voor.

al1_1639 bewerkt
We made it! The finish!

 

Untitled design (3)

Je kan me ook volgen op FacebookInstagram en Bloglovin’!

 

Advertisements

Een gedachte over “De Antwerp 10 miles: een beetje kapot gaan met heel veel ambiance.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s