Leven, liefde & gezin

Kersverse stiefmama zijn, hoe doe je dat?!

Ik krijg heel vaak de vraag hoe ik het doe, stiefmama zijn. Veel mensen vinden het precies nogal moeilijk, het idee dat ze niet alleen voor hun eigen kinderen zouden moeten zorgen, maar ook nog eens voor de kroost van een andere vrouw. Begrijpelijk als je niet in die situatie zit.

Spreuk 3

Geloof mij, na 5 jaar leer ik ook nog elke dag bij en groei ik ook nog iedere keer weer meer in die ‘rol’. Er komt nu eenmaal geen handleiding bij, net zomin als bij jouw eigen kinderen. Het is een beetje zoeken, aftasten, wennen, maar als je elkaar (en jezelf!) de tijd geeft is het het ZO waard! 😉 En misschien helpt het volgende wel enkele ‘beginnende’ stiefmama’s 😀

Husband en ik stonden van in het begin van onze relatie heel open naar elkaars kinderen toe, stelden onze (b)engels vóór alles op de eerste plaats en forceerden niks, maar hoe de kindjes tegenover onze relatie stonden bepaalde eigenlijk alles (I quote: ‘Klikt het niet met de kindjes onderling of tussen ons en de kindjes, dan is er ook geen WIJ als koppel’ Want ja, uiteindelijk heb je een keuze.).
We gaven hen ruim de tijd om te wennen aan elkaar en aan ons en drongen nooit iets op. Zo merk je snel of het al dan niet goed zit 😉

Als stiefmama heb ik me altijd één iets voor ogen gehouden: zij hebben niet voor dit alles gekozen. Wij, ‘de grote mensjes’ hebben zomaar op een bepaald moment besloten om niet meer verder te doen met die andere ouder (al dan niet uit eigen keuze), hebben zomaar voor hen besloten dat het leven dat ze altijd gekend hebben stopte. Dat gezinnetje dat van hen was, hun thuis, en waarvan zij dachten dat het er altijd ging zijn, was er plots niet meer. En dat alles komt door ons, de volwassenen. Het minste dat we dan kunnen doen, is ervoor zorgen dat we hen dat alles op een zo goed mogelijke manier teruggeven en op een manier waar ook en eigenlijk vooral zij zich goed bij voelen. Wij hebben recht op een nieuwe start met een nieuwe partner, maar nog meer dan wij, hebben de kindjes recht op een nieuwe start.

En bovenal onthoud altijd dit: het zijn kinderen, het enige dat ze willen is graag gezien en begrepen worden. Hou van ze zoals van je eigen kinderen. Per slot van rekening wil jij toch ook dat jouw ‘nieuwe’ partner jouw kind, zijn stiefkind, graag ziet? Meer hoeft dat niet te zijn. Als je dat kan, kom je al een heel eind vooruit.

Ik hoor je al denken: ‘Ja maar, dat is toch niet hetzelfde?’ Neen, dat is waar, stiefkinderen heb je nooit 9 maanden gedragen, heb je nooit op de wereld gezet, je zal nooit meer dan ‘maar’ een stiefmama zijn en je zal bij alles wat meer vanop de zijlijn moeten toekijken dan bij jouw eigen kind, je zal altijd moeten kunnen respecteren dat jij niet hun mama bent. Het is een fijn lijntje… Maar houden van, dat kan wel hetzelfde zijn. Geloof me, die kinderen? Die voelen doet aan. En zeg eens eerlijk, wat geeft er nu meer voldoening dan een kind gelukkig zien? Maakt het dan uit of jij het op de wereld hebt gezet of niet? 😉

blog

 

 

Advertisements

2 gedachten over “Kersverse stiefmama zijn, hoe doe je dat?!

  1. Mooi hoe je erover schrijft. Ik kan mij er niet zo goed een voorstelling van maken, simpelweg omdat ik het niet heb meegemaakt. Maar ik vind het wel heel mooi om er over te lezen dat jullie er als gezin er zo goed mee om gaan.

    Liked by 1 persoon

    1. En ik kan alleen maar blij zijn dat je het niet hebt moeten meemaken 😉 Houden zo! 🙂
      Het is niet altijd even makkelijk natuurlijk, maar de kindjes moeten op de eerste plaats komen, hè, een evidentie, vind ik dan 👍

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s